سردار دلاور القاصی، فرمانده انتظامی شرق استان تهران، از افزایش مبلغ جریمه‌های رانندگی خبر داد. به گفته او، این تصمیم با هدف کاهش تخلفات رانندگی اتخاذ شده است. نرخ‌های جدید اکنون به فرماندهی‌های انتظامی در سراسر کشور ابلاغ شده‌اند و اجرای آن‌ها آغاز شده است.

مبلغ جریمه صحبت با موبایل هنگام رانندگی اکنون چهار برابر شده و به ۴۰۰ هزار تومان رسیده است. همچنین رانندگی در حالت مستی نیز یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان برای فرد خاطی جریمه در پی خواهد داشت. همچنین برخی جریمه‌ها نسبت به گذشته ۱۰ برابر افزایش را تجربه کرده‌اند.

مبلغ جریمه‌های رانندگی پس از افزایش

• سبقت از راست: ۵۰۰ هزار تومان
• عبور از چراغ قرمز: ۴۰۰ هزار تومان
• عبور از خط ویژه: ۲۵۰ هزار تومان
• توقف در پیاده‌رو: ۱۰۰ هزار تومان
• توقف دوبله: ۱۵۰ هزار تومان
• نبستن کمربند ایمنی: ۱۵۰ هزار تومان
• حرکت مارپیچ: ۵۰۰ هزار تومان
• سبقت غیرمجاز: ۷۰۰ هزار تومان
• صحبت با تلفن همراه حین رانندگی: ۴۰۰ هزار تومان
• ایجاد آلودگی صوتی و صدای نامتعارف: ۲۰۰ هزار تومان
• توقف در محل پارک ممنوع: ۵۰ هزار تومان
• نداشتن معاینه فنی معتبر: ۱۰۰ هزار تومان
• در آغوش گرفتن اطفال هنگام رانندگی: ۱۵۰ هزار تومان
• استفاده از شیشه دودی غیراستاندارد: ۱۵۰ هزار تومان
• رانندگی در حالت مستی: یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان
• نداشت بیمه شخص ثالث: ۱۵۰ هزار تومان
• ورود ممنوع: ۲۵۰ هزار تومان
• نگهداری حیوان در خودرو بدون باکس نگهدارنده: ۵۰۰ هزار تومان

یکی از مواردی که در لیست بالا جلب توجه می‌کند، جریمه در آغوش گرفتن اطفال هنگام رانندگی است. این مورد از گذشته تابه‌حال توسط بزرگسالان چندان جدی گرفته نمی‌شد اما به نظر می‌رسد اکنون لازم است تا والدین به این موضوع توجه جدی داشته باشند. بنابراین اگر یک کودک خردسال در خانواده دارید، صندلی مخصوص کودکان را برای اتومبیل خود خریداری کنید.

درحالی‌که هنوز مدت زمان زیادی از عرضه گوشی‌های سری پیکسل ۱۰ به بازار نگذشته، برخی از خریداران این گوشی‌ها از بروز مشکل در نمایشگر خبر داده‌اند. این ایراد ظاهراً منشأ نرم‌افزاری دارد.

یک کاربر ردیت با نام Ok_Economist_3997 تصویری از گوشی پیکسل ۱۰ خود را منتشر کرده که نمایشگر آن اصطلاحاً برفکی‌شده و کل سطح نمایشگر به این صورت درآمده است. اما به نظر می‌رسد این مشکل فقط برای یکی از خریداران پیکسل ۱۰ رخ نداده و برخی مشتریان دیگر هم با مشکل مشابهی مواجه شده‌اند.

مشکل نمایشگر پیکسل ۱۰ احتمالاً مربوط به نرم‌افزار دستگاه باشد

یکی دیگر از خریداران پیکسل ۱۰ در تماسی با وب‌سایت اندروید اتوریتی از بروز مشکلی مشابه برای دستگاه خود خبر داده است. حساب Google Pixel Support نیز در ردیت با Ok_Economist_3997 تماس گرفته تا جزئیات مشکل را جویا شود، اما کاربر دیگری با نام KingOfCoders ادعا می‌کند که حداقل ۱۲ خریدار دیگر پیکسل ۱۰ با این ایراد مواجه هستند.

البته به‌نظر می‌رسد مشکل نمایشگر پیکسل ۱۰ برای برخی کاربران رفع شده که نشان می‌دهد با یک ایراد نرم‌افزاری مواجه هستیم. پیش‌ازاین گفته شده بود که پردازشگر گرافیکی Tensor G5 در Geekbench 6 به میزان قابل‌توجهی کندتر از پردازشگر گرافیکی Tensor G4 است. احتمال می‌رود برفکی شدن نمایشگر به درایورهای قدیمی مربوط باشد. در نهایت گوگل باید به‌صورت رسمی وجود مشکل را تأیید کند و راه‌حلی برای آن ارائه دهد.

پیکسل ۱۰ گوگل با قیمت پایه ۷۹۹ دلار روانه بازار شده و در رده گوشی‌های پرچم‌دار قرار می‌گیرد؛ بنابراین کاربران انتظار دارند شاهد چنین مشکلاتی در یک محصول پرچم‌دار و گران‌قیمت نباشند.

البته این اولین‌بار نیست که گوشی‌های پیکسل گوگل مدت کمی پس از عرضه با مشکلات متعدد سخت‌افزاری و نرم‌افزاری مواجه می‌شوند. مشکلات مشابهی برای سری‌های پیشین پیکسل نیز رخ داده بود که گوگل توانست تا حدودی آنها را مرتفع کند.

کتاب جدیدی با نام «دریای درخشان: رنگ و نور در دنیای زیرآب» (The Radiant Sea: Color and Light in the Underwater World) منتشر شده که 9 تصویر منحصر‌به‌فرد از شگفتی‌های دنیای تاریک اعماق اقیانوس در آن وجود دارد.

در این تصاویر، طیف گسترده‌ای از مرجان‌ها، ماهی‌های فانوسی، عروس‌های دریایی، اختاپوس‌ها و حتی کرم‌های لوله‌ای با نمایش‌های نوری رنگارنگ دیده می‌شوند. نوری که دیده می‌شود برای دفاع، شکار، جفت‌گیری و حتی برقراری ارتباط به کار می‌رود.

دنیای اعماق اقیانوس

یکی از این تصاویر به کرم‌های لوله‌ای با نام علمی Chaetopterus variopedatus مربوط می‌شود که بیشتر در خوشه‌ای از لوله‌ها در گل و لای سواحل کم‌عمق یافت می‌شوند. هر دو سر لوله‌ای آن از سطح گل بیرون می‌زند اما بقیه بدن جانور کاملا در زیر خاک مدفون است.

کرم معمولا این پناهگاه تاریک و گرفته خود را با چند خرچنگ کوچک شریک می‌شود. بسته به گونه، نور آن می‌تواند بنفش، آبی، سبز یا حتی زرد باشد. هنوز دقیقاً مشخص نیست دلیل انتشار این نور چیست.

ماهی Stomias یکی از اعضای خانواده معروف به «اژدها‌ماهی‌ها» است که تصویر آن در این کتاب نیز دیده می‌شود. آنها نسبتاً کوچک اما شکارچیانی قدرتمند هستند و تقریبا هر موجود کوچک‌تری را می‌بلعند. این گونه هم به‌طور ویژه‌ای از نور به چندین روش استفاده می‌کند.

اختاپوس زیر نیز با نام علمی Stauroteuthis syrtensis شناخته می‌شود. سونکه درباره ثبت این عکس می‌گوید:

ساعت‌ها محو تماشای آن در یک مخزن دایره‌ای دست‌ساز بودیم. سپس متوجه شدیم که بادکش‌های این حیوان به شکل غیرعادی براق، تخت و بدون فرورفتگی مکنده در مرکز هستند. گمان کردیم اندام‌های نوری است و به سرعت به اتاق تاریک رفتیم. با لمس بادکش‌ها، آنها شروع به درخشش آبی با الگویی خیره‌کننده کردند. بعدها روی خشکی، همکاران ما با میکروسکوپ نشان دادند که بادکش‌ها در واقع به اندام‌های نوری تکامل یافته‌اند.»

از دیگر عکس‌ها که در ادامه می‌توانید آنها را تماشا کنید می‌توان به شقایق‌های لوله‌ای Cerianthus، ماهی قدرتمند Bathophilus، عروسی دریایی Tetrorchis hydromedusa و اختاپوس Japetella اشاره کرد.

کتاب «دریای درخشان» توسط انتشارات Abrams منتشر شده و حاصل سال‌ها پژوهش و عکاسی دانشمندانی همچون «استیون هدک» و «سونکه جانسن» است. این محققان با استفاده از سفرهای تحقیقاتی، زیردریایی‌های سرنشین‌دار و رباتیک، جلوه‌هایی ناشناخته از زندگی اعماق اقیانوس را ثبت کرده‌اند؛ تصاویری که هم جنبه علمی دارند و هم چشم‌اندازی هنری از دنیایی دور از دید انسان ارائه می‌کنند.

پژوهشگران «دانشگاه توبینگن» در آلمان دریافته‌اند ترکیبات روزمره‌ای مانند کافئین موجود در قهوه می‌توانند بر نحوه واکنش باکتری‌ها به آنتی‌بیوتیک‌ها تأثیر بگذارند.

در این مطالعه، دانشمندان باکتری «اشریشیا کلی» (E. coli) را در معرض 94 ماده مختلف از جمله داروها، آنتی‌بیوتیک‌ها و ترکیبات غذایی قرار داده‌اند تا تغییرات ژنتیکی و پروتئینی آن بررسی شود. نتایج تحقیق نشان داده که حتی موادی مانند نوشیدنی‌های کافئین‌دار می‌توانند سیستم دفاعی باکتری را فعال کرده و نحوه ورود یا خروج داروها را تغییر دهند.

تاثیرگذاری کافئین موجود در قهوه

به گفته محققان، کافئین موجب فعال شدن یک تنظیم‌کننده ژنی به نام Rob می‌شود و این فرآیند در نهایت چندین پروتئین انتقالی در باکتری را تغییر می‌دهد.

این تغییرات موجب کاهش جذب برخی آنتی‌بیوتیک‌ها مانند سیپروفلوکساسین می‌شود. نکته جالب اینکه این واکنش در سالمونلا انتریکا (باکتری دیگری)، با وجود شباهت نزدیکی که به E. coli دارد، مشاهده نشده و این موضوع نشان می‌دهد حتی باکتری‌های مشابه نیز الزاماً رفتار یکسانی ندارند.

این یافته‌ها که در مجله PLOS Biology منتشر شده، به نوعی مقاومت سطح پایین اشاره دارد که نه از جهش‌های ژنی کلاسیک، بلکه از سازگاری محیطی باکتری ناشی می‌شود. به‌همین‌دلیل رژیم غذایی، مصرف همزمان داروها و حتی زمان‌بندی درمان می‌توانند در کارایی آنتی‌بیوتیک‌ها نقش داشته باشند. براین‌اساس، چیزی که می‌خوریم یا می‌نوشیم می‌تواند در اثربخشی درمان‌های ضدباکتریایی تعیین‌کننده باشد.

نکات کلیدی:

• بلژیک در صدر فهرست کشورهایی قرار دارد که بیشترین عرضه غذایی را دارند؛ با ۳,۹۱۴ کالری به‌ازای هر نفر در روز، پس از آن اسرائیل (۳,۸۹۵ کیلوکالری) و ایالات متحده (۳,۸۷۵ کیلوکالری) قرار دارند.
• این ارقام عرضه کلی غذا را محاسبه می‌کنند و توزیع یا هدررفت غذایی را در نظر نمی‌گیرند، بنابراین کالری واقعی مصرف‌شده احتمالاً کمتر از این مقدار است.

چرا شمارش کالری در سطح ملی مهم است؟

میانگین عرضه روزانه غذا یک نمای کلی از کل سیستم غذایی یک کشور است: بازده محصولات کشاورزی، واردات، یارانه‌ها و ترجیحات مصرف‌کنندگان.

زمانی‌که عرضه غذا به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از ۲,۰۰۰ تا ۲,۵۰۰ کالری موردنیاز اغلب بزرگسالان باشد، می‌تواند نشانه‌ای از افزایش هزینه‌های سلامت عمومی مانند چاقی، دیابت و بیماری‌های قلبی-عروقی باشد.

در مقابل، رقم پایین‌تر، به ناامنی غذایی پایدار یا شکاف‌های زنجیره تأمین اشاره دارد.

این اینفوگرافیک، ۴۰ کشوری را که بیشترین عرضه غذایی را دارند رتبه‌بندی می‌کند.

داده‌ها

داده‌های این اینفوگرافی از Our World in Data گرفته شده است. این وبسایت آمار سال ۲۰۲۲ را از سازمان ملل پردازش کرد تا میانگین کالری روزانه موجود در خروجی غذایی هر کشور را ردیابی کنند؛ معیاری که واردات و تولید داخلی را در نظر می‌گیرد.

از آنجا که این شاخص عرضه را (و نه مصرف واقعی در سطح بشقاب) نشان می‌دهد، نشانه‌ای از میزان هدررفت غذا در خرده‌فروشی و خانوارها نیز هست؛ موضوعی که اغلب به‌عنوان هزینه زیست‌محیطی نادیده گرفته می‌شود.

رتبه‌بندی: بهترین کشورها از نظر تغذیه شهروندان

بلژیک با عرضه نزدیک به ۳,۹۰۰ کیلوکالری برای هر نفر در روز در صدر این فهرست قرار دارد؛ مقدار عرضه‌ای که به‌واسطه مواد غذایی پرکالری همچون نان، پنیر و شکلات تأمین می‌شود.

ایرلند، اتریش و لهستان نیز بیش از ۳,۷۵۰ کیلوکالری عرضه غذایی دارند.

یک پیشینه طولانی در دامپروری و یارانه‌های سخاوتمندانه کشاورزی باعث می‌شود محصولات دامی پرکالری فراوان و مقرون‌به‌صرفه باقی بمانند.

در واقع، اروپا بیشتر رتبه‌های بالای این فهرست را در اختیار دارد و ۲۷ مورد از ۴۰ جایگاه برتر را به خود اختصاص داده است.

با این حال، عرضه بالا همیشه به معنای مصرف بیشتر نیست.

کشورهایی مانند فرانسه نشانه‌هایی از حرکت به‌سمت وعده‌های سبک‌تر و اندازه‌های کوچک‌تر نشان می‌دهند، حتی با وجود رشد ثابت عرضه.

همزمان که سیاست‌گذاران اتحادیه اروپا بر اهداف کاهش ضایعات غذایی تمرکز می‌کنند، شکاف بین کالری موجود و کالری مصرف‌شده می‌تواند حتی بیشتر هم بشود.

رژیم غذایی بسیار پرکالری آمریکای شمالی

خارج از اروپا، اسرائیل با ۳,۸۹۵ کیلوکالری در رتبه دوم قرار دارد که بازتاب‌دهنده رژیمی است که غذاهای فرآوری‌شده غربی را با غذاهای منطقه‌ای مانند تاهینی و روغن زیتون ترکیب می‌کند.

ایالات متحده با ۳,۸۷۵ کیلوکالری در رتبه سوم قرار دارد، که نشان‌دهنده سیستم کشاورزی وسیع و اندازه‌های بزرگ وعده‌های غذایی در این کشور است.

رتبه نهم عربستان سعودی (۳,۷۰۷ کیلوکالری) قابل‌توجه است. وابستگی شدید به واردات مواد غذایی و یارانه‌های غذایی دولتی کمک می‌کند تا این کشور، با وجود زمین‌های زراعی محدود، یکی از پرکالری‌ترین عرضه‌های غذایی جهان را داشته باشد.

با این حال، عرضه بالا اغلب با افزایش نرخ چاقی مرتبط است.

چاقی بزرگسالان اکنون در ایالات متحده و عربستان سعودی بیش از ۳۰ درصد است، که نشان‌دهنده هزینه‌های بهداشتی بالا به ازای عرضه غذایی فراوان است.

چرا عرضه غذایی برابر با کالری مصرفی نیست

آمار عرضه غذا مصرف را بیش از حد واقعی نشان می‌دهد، زیرا زیان‌های خرده‌فروشی و ضایعات خانگی را از این اعداد کم نمی‌کند.

در کشورهای با درآمد بالا، تقریباً یک‌سوم کالری خوراکی‌ها هرگز به بشقاب مصرف کننده نمی‌رسند.

با این وجود، عرضه مازاد به اکوسیستم‌ها فشار می‌آورد: از طریق استفاده از زمین، برداشت آب و انتشار گازهای گلخانه‌ای.

مطالعات اخیر تخمین می‌زنند که کاهش نیمی از ضایعات غذایی جهانی می‌تواند انتشار گازهای کشاورزی را تا ۸ درصد کاهش دهد.

در مقابل، برای کشورهایی با عرضه غذایی پایین‌تر، افزایش‌های اندک در دسترسی به غذا همچنان برای مبارزه با سوءتغذیه حیاتی است.

درک تفاوت بین کالری عرضه‌شده و کالری مصرف‌شده به سیاست‌گذاران کمک می‌کند تا دستورالعمل‌های غذایی هدفمند، برنامه‌های کاهش ضایعات و شبکه‌های ایمنی اجتماعی طراحی کنند.

گروهی از محققان ژاپنی و ایتالیایی ادعا می‌کنند که بزرگ‌ترین سیاره منظومه شمسی حدود ۱.۸ میلیون سال پس از شکل‌گیری سامانه خورشیدی ما به‌وجود آمده است. این معما از مدت‌ها قبل ذهن بسیاری از محققان را درگیر کرده بود.

به گزارش Scitechdaily، حدود ۴.۵ میلیارد سال پیش، سیاره مشتری به سرعت گسترش یافت و به اندازه‌ای که امروز می‌دانیم رسید. نیروی گرانشی عظیم این سیاره مسیرهای بی‌شماری از اجسام سنگی و یخی را که به نام خرده‌سیاره‌ها شناخته می‌شوند و شباهت‌هایی به سیارک‌ها و دنباله‌دارهای امروزی دارند، مختل کرد.

از کندرول‌ها برای تعیین سن سیاره مشتری استفاده شد

این اختلالات منجر به برخوردهای شدید و پرانرژی شد، سنگ و غبار داخل خرده‌سیاره‌ها ذوب شدند و قطرات سنگ مذابی به نام کندرول‌ها را شکل دادند. بسیاری از این قطرات سنگی باستانی هنوز در شهاب‌سنگ‌هایی که به زمین می‌رسند حفظ شده‌اند.

اکنون دانشمندانی از دانشگاه ناگویا در ژاپن و مؤسسه ملی اخترفیزیک ایتالیا دریافته‌اند که این کندرول‌ها چگونه شکل گرفته‌اند و از آنها برای تعیین دقیق زمان شکل‌گیری سیاره مشتری استفاده کرده‌اند.

نتایج این تحقیق که در مجله نیچر منتشر شده، نشان می‌دهد ویژگی‌های کندرول‌ها از جمله اندازه و نرخ خنک شدن آنها در فضا، تحت‌تأثیر میزان آب موجود در خرده‌سیاره‌های برخوردکننده شکل گرفته‌اند. این کشف تازه نه‌تنها با مشاهدات دانشمندان در نمونه‌های شهاب‌سنگ‌ها مطابقت دارد، بلکه تأیید می‌کند که تولد سیارات مستقیماً موجب شکل‌گیری کندرول‌ها شده است.

پروفسور «سین‌ایتی سی‌رونو»، نویسنده همکار از دانشگاه ناگویا، دراین‌باره گفت: «وقتی خرده‌سیاره‌ها با یکدیگر برخورد می‌کردند، آب به سرعت به بخار تبدیل و منبسط می‌شد. این فرایند مانند انفجارهای کوچک عمل و سنگ‌های سیلیکاتی مذاب را به قطرات ریز تقسیم کرد که امروزه در شهاب‌سنگ‌ها می‌بینیم.»

همچنین دکتر «دیه‌گو تورینی»، نویسنده همکار و پژوهشگر ارشد در مؤسسه ملی اخترفیزیک ایتالیا، گفت: «ما ویژگی‌ها و فراوانی کندرول‌های شبیه‌سازی‌شده را با داده‌های شهاب‌سنگ‌ها مقایسه کردیم و فهمیدیم که این مدل به‌طور خودکار کندرول‌های واقع‌گرایانه تولید می‌کند. مدل همچنین نشان می‌دهد که تولید کندرول‌ها هم‌زمان با تجمع شدید گاز سحابی مشتری برای رسیدن به‌اندازه این عظیم رخ می‌دهد.»

دکتر تورینی می‌گوید از آنجایی که داده‌های شهاب‌سنگ‌ها نشان می‌دهد اوج تولید کندرول‌ها ۱.۸ میلیون سال پس از آغاز منظومه شمسی اتفاق افتاده است، این تاریخ باید همان زمانی باشد که سیاره مشتری متولد شده است.

مطالعات جدید نشان می‌دهند که انجام کارهایی مانند ورزش و تراپی می‌تواند قلب شکسته افراد را ترمیم کند و آنها را مجدداً به روال عادی زندگی بازگرداند.

به گزارش گاردین، صدها هزار نفر در سراسر جهان به کاردیومیوپاتی تاکوتسوبو یا همان سندرم قلب شکسته مبتلا هستند. این بیماری باعث تغییر شکل عضله قلب و ضعف ناگهانی آن شده و معمولاً توسط فشار روانی شدید عاطفی یا جسمانی، مانند ازدست‌دادن یک عزیز، تحریک می‌شود. اما پزشکان ممکن است در یک کارآزمایی بالینی بی‌سابقه، راز ترمیم قلب شکسته را کشف کرده باشند.

برای ترمیم قلب شکسته بهتر است به سراغ ورزش و تراپی بروید

سندرم قلب شکسته ممکن است علائمی مشابه حمله قلبی به افراد بدهد. افراد مبتلا به این سندرم در مقایسه با عموم مردم تا دو برابر بیشتر در معرض خطر مرگ زودرس هستند. تاکنون هیچ درمان قطعی برای این بیماری کشف نشده، اما ممکن است راه‌هایی برای بهبود آن وجود داشته باشد.

اولین کارآزمایی کنترل‌شده و تصادفی جهان برای درمان سندرم قلب شکسته نشان داد که ۱۲ هفته درمان شناختی–رفتاری یا یک برنامه ورزشی بازیابی سلامت قلب شامل شنا، دوچرخه‌سواری و ایروبیک، به بازگشت سلامت قلب بیماران کمک کرده است. جزئیات این مطالعه در کنگره سالانه انجمن قلب اروپا در مادرید ارائه شد.

دکتر «دیوید گمبل»، مدرس بالینی قلب در دانشگاه ابردین و ارائه‌دهنده پژوهش، گفت: «در سندرم تاکوتسوبو، اثراتی جدی روی قلب ایجاد می‌شود که ممکن است به حالت عادی بازنگردد. ما می‌دانیم که بیماران ممکن است برای بقیه عمر تحت‌تأثیر قرار بگیرند و سلامت قلب بلندمدت آنها مشابه افرادی خواهد بود که از حمله قلبی جان سالم به در برده‌اند.»

این مطالعه شامل ۷۶ بیمار مبتلا به سندرم تاکوتسوبو بود که ۹۱ درصدشان زن و میانگین سنی آنها ۶۶ سال بود. بیماران به‌صورت تصادفی برای دریافت درمان شناختی–رفتاری (CBT)، برنامه تمرینی یا مراقبت استاندارد انتخاب شده بودند. تمامی بیماران همچنین سایر مراقبت‌ها و درمان‌های توصیه‌شده توسط متخصص قلب خود را دریافت کردند.

گروه CBT شامل ۱۲ جلسه هفتگی یک‌به‌یک بود که توسط محققان به طور ویژه متناسب با شرایط بیماران تنظیم شده بود و در صورت نیاز، حمایت روزانه نیز ارائه می‌شد. گروه بعدی یک دوره ۱۲ هفته‌ای را پشت سر گذاشت که شامل استفاده از دوچرخه‌های ثابت، تردمیل، ایروبیک و شنا بود و تعداد جلسات و شدت تمرین‌ها به‌تدریج در هر هفته افزایش می‌یافت.

در پایان میانگین مسافتی که بیماران دریافت‌کننده CBT در ۶ دقیقه می‌توانستند طی کنند از ۴۰۲ متر به ۴۵۸ متر افزایش یافت. افرادی که برنامه ورزشی را کامل کردند توانستند به‌طور متوسط ۵۲۸ متر را در ۶ دقیقه طی کنند، درحالی‌که این میزان در آغاز ۴۵۷ متر بود.

به گفته کارشناسان، یافته‌ها نشان می‌دهند که درمان‌های این‌چنینی می‌توانند مزایای بلندمدتی داشته باشند، از جمله کاهش علائم و کاهش خطر مرگ برای افرادی که به سندرم قلب شکسته مبتلا هستند.

پژوهش‌هایی که دانشمندان انجام داده‌اند، نشان می‌دهد هر بار که خاطرات گذشته را به یاد می‌آوریم، جزئیات آن دوباره در مغز ما بازسازی می‌شود.

دانشمندان علوم اعصاب می‌گویند حافظه انسان مانند یک فیلم نیست که جزئیات آن بدون تغییر بازپخش شود؛ بلکه هر بار که یک خاطره را به یاد می‌آوریم، مغز ما آن را به‌طور فعال بازسازی می‌کند. این فرایند می‌تواند به مرور زمان باعث تغییر جزئیات خاطرات و حتی ایجاد خطاهای حافظه شود.

ترکیب خاطرات با تجربیات و احساسات جدید

براساس این تحقیقات که توسط انجمن روان‌شناسی آمریکا منتشر شده، فرایند یادآوری در واقع با ترکیب «ردپاهای حافظه» با تجربیات و احساسات جدید انجام می‌شود. به بیان ساده‌تر، این یعنی خاطرات ما نسخه‌ای ثابت از گذشته نیستند، بلکه روایت‌هایی پویا هستند که تحت تأثیر اطلاعات فعلی، انتظارات و حتی پیش‌فرض‌های ذهنی ما شکل می‌گیرند.

این مطالعات نشان می‌دهد هنگام یادآوری، مغز نه‌تنها جزئیات ذخیره‌شده را فراخوانی می‌کند، بلکه براساس نوعی «اسکریپت» یا داستان کلی که از رویداد مذکور در ذهن خود داریم، جاهای خالی را پر می‌کند. این موضوع باعث می‌شود گاهی جزئیاتی که هرگز رخ نداده‌اند، در خاطرات ما شکل بگیرند.

پژوهشگران تأکید می‌کنند این بازسازی مداوم حافظه هم با مزیت و هم با چالش‌هایی همراه است. از یک سو، مغز با این روش می‌تواند اطلاعات پراکنده را به شکل یک روایت منسجم سازمان‌دهی کند. اما از سوی دیگر، این فرایند می‌تواند باعث ایجاد خاطرات نادرست یا تغییر درک ما از گذشته شود.