تاندون آشیل بلندترین و نیرومندترین تاندون بدن انسان است، چیزی همانند طنابی قوی که از استخوان پاشنه تا عضلات ساق پا کشیده می‌بشود. پارگی، کشیدگی و التهاب تاندون آشیل از‌ رایج‌ترین مشکلات حرکتی‌اند که زیاد تر افراد بین‌سال یا جوانان ورزشکار دچارشان خواهد شد. در این مقاله می‌خواهیم مفصل درمورد این تاندون، صدمه‌هایی که در معرض آنها قرار دارد و روش درمان آنها سخن بگویید کنیم.

رایج‌ترین صدمه‌های تاندون آشیل

زمان قدم‌زدن یک پا را به‌سمت پایین خم می‌کنیم و روی پنجه‌ی پای دیگر می‌ایستیم؛ در هر دو حالت وزنمان روی تاندون آشیل پا است و از آن پشتیبانی گرفته‌ایم. تاندون آشیل نوار بافتی ضخیم و محکمی است که پشت پا قرار گرفته و عضله ساق را به استخوان پشت پاشنه پا وصل می‌کند. آشیل با طول متوسط ۱۵ تا ۲۶ سانتی‌متر نیرومندترین و بلند‌ترین تاندون در بدن انسان است و می‌تواند تا نزدیک به ۴ برابر وزن انسان را تحمل کند. با‌این‌حال صدمه‌دیدگی این تاندون اتفاقی رایج است، به‌خصوص بین ورزشکاران؛ تقریبا از هر ۴ ورزشکار ۱ نفر دچار صدمه آشیل می‌بشود!

رایج‌ترین صدمه‌های آشیل در قالب پارگی و التهاب رخ خواهند داد:

• پارگی تاندون آشیل: چنانچه نوار تاندون خارج از محدوده طبیعی خود کشیده بشود، کشیدگی یا پارگی تاندون آشیل اتفاق می‌افتد و پایِ راه‌رفتن و دویدن را از فرد می‌گیرد.
• التهاب تاندون آشیل (تاندونیت): در این نوع صدمه‌دیدگی، بافت داخلی تاندون دچار التهاب و پارگی‌های میکروسکوپی شده است و در لایه بیرونی خبری از التهاب نیست. اگر مراقبت کافی از آن صورت نگیرد، امکان پذیر تبدیل ضعف و پارگی نوار فیبری آشیل بشود. التهاب تاندونیت غیر درجا در رشته‌های میانی تاندون اتفاق می‌افتد و زیاد تر افراد جوان را تهدید می‌کند، اما نقطه تاثییر التهاب تاندویت درجا در محل برخورد تاندون با استخوان است و در هر سنی اتفاق می‌افتد.

علل صدمه تاندون آشیل

اگرچه آشیل می‌تواند تا ۴ برابر وزن فرد را تحمل کند، همین وزن زیاد و بار سنگین مهم‌ترین عامل صدمه‌دیدگی آن است. پارگی طبق معمول در فاصله حدودا ۶سانتی‌متری نقطه اتصال آشیل به استخوان پاشنه اتفاق می‌افتد که زیاد تر از قسمت‌های دیگر مستعد پارگی است. از‌آنجا‌که جریان خون این ناحیه کم است، قوت کمتری هم برای بهبودی و ترمیم صدمه‌ها دارد و جهت دردناک‌شدن این ناحیه می‌بشود.

علل التهاب

• بی‌توجهی به گرم‌کردن بدن یا درست‌و‌حسابی گرم‌نکردن بدن قبل از ورزش؛
• دویدن روی سطح سخت و ناهموار؛
• پیاده‌روی یا دویدن بدون پوشیدن کفش مناسب؛
• فعالیت بدنی شدید ناگهانی؛
• ضعف ذاتی عضلات ساق.

علل پارگی

• پریدن یا چرخیدن ناگهانی با شدت زیاد؛
• ناگهانی دویدن؛
• سقوط از بلندی یا زمین‌خوردن؛
• بیماری‌های عرصه‌ای؛
• تزریق استروئید به مفصل مچ پا؛
• آنتی‌بیوتیک‌های خاصی همانند فلوروکینولون، سیپروفلوکساسین یا لووفلوکساسین.

علاوه‌بر اینها، افزایش سن و اضافه‌وزن از عوامل ضعف و پارگی تاندون آشیل محسوب خواهد شد. دلنشین است بدانید مردان ۵ برابر زنان در معرض این اتفاق‌اند.

علائم صدمه‌دیدگی تاندون آشیل

درد و حساسیت خفیف تا شدید در ناحیه آشیل از علائم پارگی تاندون آشیل است. بعضی اوقات اوقات (طبق معمول در ساعات اولیه روز) پشت پاشنه پا سفت می‌بشود و تا ساعت‌های میانی روز هرچه زیاد تر از آن منفعت گیری می‌کنید، گرم‌تر و نرم‌تر می‌بشود. تورم، ضعف حرکتی و درد از دیگر علائم کشیدگی تاندون آشیل است. انگار هرازگاهی فردی به ساق پایتان لگد می‌زند؛ نمی‌توانید موقع پیاده‌روی، پای صدمه‌دیده را خم کنید یا به‌سمت جلو حرکت دهید و نمی‌توانید روی پنجه آن پا بایستید. اگر به‌جستوجو علت درد طاقت‌فرسای پاشنه پای خود می‌گردید، بدانید که صدمه‌دیدگی آشیل یکی از دلایل احتمالی است.

تشخیص صدمه‌دیدگی تاندون آشیل

به‌محض این که کوچک‌ترین درد، ضعف، تورم یا سفتی در ناحیه پشت پاشنه پا حس کردید، برای تشخیص دقیق به پزشک مراجعه کنید. پزشک یا فیزیوتراپیست حالت نوار آشیل را برسی می‌کند و چند سوال از شما می‌پرسد تا علائم کشیدگی تاندول آشیل را بازدید کند. برخی پزشکان برای محکم‌کاری نتیجه اسکن MRI را هم از بیمار می‌خواهند.

درمان صدمه‌های تاندون آشیل

در صورتی که علائم کشیدگی تاندون آشیل را دارید، همه فعالیت‌های روزمره را کنار بگذارید و به‌زمان ۲ تا ۳ روز استراحت کنید. در این زمان روی ناحیه آشیل یخ بگذارید، دور ساق و مچ را با باند کشی ببندید و راه حلهای درمان خانگی کشیدگی تاندون آشیل را امتحان کنید.

اگر درد ادامه‌دار شد و فیزیوتراپی در منزل جواب نداد، برای درمان دارویی یا فیزیوتراپی پزشکی به دکتر مراجعه کنید. پزشک برای درمان پارگی تاندون آشیل ابتدا سراغ داروهای ضدالتهابی می‌رود و پیشنهاد می‌کند چند روزی با عصا راه بروید تا وزنتان روی مچ پا نباشد. این چنین از شما می‌خواهد پای صدمه‌دیده را باندپیچی کنید و روزانه چند تمرین کششی با آن انجام دهید. اگر هم شرایط ادامه‌دار باشد، گمان جراحی تاندون آشیل پا وجود دارد. نوع جراحی به محل و مقدار صدمه تاندون بستگی دارد.

• جراحی رهاسازی گاستروکنمیوس برای افزایش طول تاندون گاستروک و افت سختی به فاشیئت پلانتار (بخشی از آشیل)؛
• جراحی دبریدمان برای برداشتن بافت صدمه‌دیده تاندون یا خارهای استخوانی و ترمیم تاندون؛
• جراحی برداشتن بافت صدمه‌دیده تاندون، ترمیم تاندون باقی‌مانده و قراردادن یک تاندون دیگر (همانی که به خم‌شدن انگشت شست پا پشتیبانی می‌کند) در محل صدمه.

پیشگیری از صدمه

تاندون آشیل به‌رغم قدرتمندبودن، زیاد تر از هرجای دیگر بدن به محافظت احتیاج دارد. برای آنکه این نوار بافتی صدمه نبیند، این چند مسئله را همیشه مراعات کنید:

• کفش مناسب (ترجیحا طبی یا ورزشی) بپوشید.
• برای پیاده‌روی یا دویدن در هوای سرد لباس گرم بپوشید.
• قبل از تمرینات ورزشی بدن را حسابی گرم و سپس از تمرین، بدن را سرد کنید؛
• شدت فعالیت بدنی را به‌مرور زمان زیاد کنید؛
• حتما بین تمرین‌ها استراحت کنید؛
• بین تمرین‌ها چند حرکت برای تحکیم عضلات ساق پا بگنجانید؛
• هیچ زمان روی سطح سخت یا لغزنده تمرین نکنید؛
• زمان‌زمان و دفعات تمرین را هر هفته نهایتا ۱۰درصد افزایش دهید.

در آخر

آشیل پا هرچقدر هم قوی و قوی باشد، بر تاثییر سختی یا ضربه‌ ناگهانی مستعد صدمه‌دیدگی است. هرگونه درد خفیف یا شدید در محل تاندون آشیل از حادثه ناگواری همچون پارگی یا التهاب خبر می‌دهد که باید هرچه سریعتر با پزشک در بین گذاشته و درمانش اغاز بشود. درمورد آشیل این مسئله را برای بسپارید که صدمه‌هایش لاعلاج نیستند و با مراقبت و عمل های پزشکی به‌راحتی ترمیم می‌بشود.

شما چه مقدار درمورد پارگی، کشیدگی و التهاب تاندون آشیل می‌دانید؟ اگر درمان خانگی خاصی برای آرام‌سازی درد تاندون می‌شناسید، حتما آن را در قسمت نظرات با ما و همراهان ما در بین بگذارید.

منبع: healthdirect

گامی برای تسلط شما بر توانایی‌های برقراری ربط

هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعت گیری از آن ملزوم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات زیاد تر

تست MMPI یا «سوال‌نامه شخصیتی چندمحوری مینه‌سوتا» ابزاری است که متخصصان برای تشخیص بیماری‌های سلامت روان منفعت گیری می‌کنند. این تست اولین بار در اواخر دهه ۱۹۳۰ میلادی تدوین شد، اما چندین دفعه بازنگری و به‌روزرسانی شد تا دقتش افزایش یابد. در این مقاله درمورد پیدایش تست MMPI، نحوه انجامش و انواع آن توضیح می‌دهیم، بعد با ما همراه باشید.

تاریخچه سوال‌نامه MMPI

استارک آر هتوی، روان‌شناس بالینی، و جی چارنلی مک کینلی، عصب‌روان‌شناس در دانشگاه مینه‌سوتا، تست MMPI را طراحی کردند. چون سوال‌نامه‌های خودسنجی در آن زمان زیاد کاربردی نبودند و دست‌بردن در نتایجشان کار آسانی می بود، هتوی و مک کینلی تست MMPI را تدوین کردند. مقصد آنها از طراحی این تست ساخت ابزار کمکی برای تشخیص اختلالات روانی گوناگون و شدتشان می بود. احتمالا این تست بی‌نقص نباشد، اما امروزه در تعداد بسیاری از درمانگاه‌های روان‌شناسی، مراکز بازپروری و حتی برسی‌های قبل از استخدام منفعت گیری می‌بشود.

انواع تست MMPI

تست MMPI در سال‌های اول انتشار کردن مشکلات مختلفی داشت. برای مثال زیاد‌ها تست را دقیق نمی‌دانستند و برخی دیگر معتقد بودند برخی از سوال‌هایش نژادپرستانه و جنسیت‌زده‌اند. به این علت تست MMPI در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی بازنگری شد و انواع جدیدی از آن به وجود آمدند که در ادامه آنها را معارفه می‌کنیم.

• تست MMPI-2: تست mmpi2 نسخه بازنگری‌شده تست مهم است که در سال ۱۹۸۹ انتشار شد و برای افراد ۱۸ سال به بالاست. این تست مجدد در سال ۲۰۰۱ بازنگری و در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۹ به‌روز شد و هم چنان یکی از پرکاربردترین تست‌های برسی بالینی به حساب می اید.
• تست MMPI-2-RF: این تست یکی از جانشین‌های تست MMPI-2 است که در سال ۲۰۰۸ انتشار شد.
• تست MMPI-A: این تست در سال ۱۹۹۲ انتشار شد و مقصد آن نوجوانان ۱۴ تا ۱۸ساله بودند. انجام تست MMPI-A با ۴۷۸ سوال نزدیک به ۱ ساعت زمان می‌برد.
• تست MMPI-A-RF: این تست نسخه مختصر‌تر MMPI-A است و ۲۴۱ سوال دارد.
• تست MMPI-3: آخرین نسخه MMPI تست MMPI-3 است که در سال ۲۰۲۰ انتشار شد و انجام آن نزدیک به ۲۵ تا ۵۰ دقیقه طول می‌کشد.

نحوه انجام تست MMPI

تعداد سوال‌های انواع تست MMPI متفاوت است و زمان تکمیل آنها نیز فرق می‌کند:

• تکمیل تست MMPI-2 با ۵۶۷ سوال دارد حدودا ۶۰ تا ۹۰ دقیقه زمان می‌برد.
• انجام تست MMPI-2-RF با ۳۳۸ سوال حدودا ۳۵ تا ۵۰ دقیقه طول می‌کشد.
• تست MMPI-3 نیز ۳۳۸ سوال دارد که اگر با کامپیوتر انجام بشود نزدیک به ۲۵ تا ۳۵ دقیقه و اگر روی کاغذ انجام بشود، ۳۵ تا ۴۰ دقیقه زمان می‌برد.

حتما فردی متخصص باید بر تست‌های MMPI نظارت و آنها را امتیازدهی و تحلیل کند. بهتر است تحلیل تست mmpi را روان‌شناس بالینی یا روان‌پزشکی انجام دهد که این عرصه آموزش دیده است. برای تشخیص بیماری هیچ‌گاه نباید فقط به نتایج این تست اکتفا کرد و این تست حتما باید با ابزارهای برسی دیگر منفعت گیری بشود.

تست‌های MMPI به دانشگاه مینه‌سوتا تعلق دارند و متخصصان برای منفعت گیری از آنها باید هزینه‌ای بپردازند.

مقیاس‌های بالینی تست MMPI

در تست‌های MMPI-2 و MMPI-A، برای تشخیص اختلالات گوناگون روانی از ۱۰ مقیاس بالینی منفعت گیری می‌بشود، اما تست‌های MMPI-2-R و MMPI-A-R مقیاس‌های متغیری دارند. به هر مقیاس نام و شماره‌ای تعلق داده شده است. از آنجا که امکان پذیر اختلالات گوناگون جهت ابراز چند علامت شبیه خواهد شد، نمی‌توان به نام مقیاس‌ها اکتفا کرد و به همین خاطر متخصصان زیاد تر از شماره مقیاس‌ها منفعت گیری می‌کنند. در ادامه، مقیاس‌های بالینی تست‌های MMPI-2 و MMPI-A را توضیح می‌دهیم.

۱. خودبیمارانگاری

این مقیاس به مقصد تشخیص تأثیر مشکلات عصبی روی کارکرد بدن طراحی شد. سوال‌های مقیاس ۱ علائم جسمانی را می‌سنجند. روی‌هم‌رفته مقیاس ۱ برای تشخیص افراد مبتلا به خودبیمارانگاری به کار می‌رود.

۲. افسردگی

این مقیاس برای تشخیص افسردگی با علائم روحیه ضعیف، ناامیدی به آینده و نارضایتی از زندگی طراحی شده است. امتیاز زیاد زیاد در این مقیاس امکان پذیر نشان‌دهنده افسردگی باشد، اما امتیاز متوسط نشان‌دهنده نارضایتی کلی از زندگی است.

۳. هیستری

این مقیاس برای تشخیص افراد مبتلا به هیستری یا افرادی که در شرایط استرس‌زا درد جسمانی دارند، طراحی شده است. اشخاص تحصیل‌کرده و افرادی که به طبقات بالای اجتماعی تعلق دارند، امتیاز بیشتری در مقیاس ۳ کسب می‌کنند. خانم‌ها نیز طبق معمول زیاد تر از آقایان در این مقیاس امتیاز می‌گیرند.

۴. انحراف روانی اجتماعی

مقیاس ۴ برای تشخیص افراد سایکوپت و برسی انحراف اجتماعی و بی‌توجهی به اخلاقیات طراحی شده است. این مقیاس این چنین برای تشخیص حرکت سرکشانه و ضداجتماعی به کار می‌رود. افراد سرکش در این مقیاس امتیاز بسیاری دریافت می‌کنند و طبق معمول مبتلا به اختلال شخصیتی می باشند.

۵. هویت جنسیتی

مقیاس ۵ ابتدا برای تشخیص همجنس‌گرایی طراحی شده می بود، اما کارآمد نبوده است. امروزه این مقیاس برای برسی این به کار می‌رود که هویت هر شخصی چه مقدار دقیق بر تصورات کلیشه‌ای نقش‌های زن و مرد منطبق است.

۶. پارانویا

این مقیاس برای تشخیص افرادی با علائم پارانوئید همچون شکاکی، حس آزار و اذیت، خودانگاری زیاد، حساسیت شدید و سخت‌گیری طراحی شده است.

۷. ضعف روان

مقیاس ۷ برای اندازه‌گیری شک بیشتر از حد، وسواس‌ها و هراس‌های بی‌علت طراحی شده است. اضطراب، افسردگی و وسواس فکری‌عملی از علائمی می باشند که در این مقیاس در نظر گرفته خواهد شد.

۸. اسکیزوفرنی

افکار خیالی، ادراکات غیرعادی، بیگانگی اجتماعی، روابط خانوادگی ضعیف، سختی در تمرکز و مهار تکانه، نداشتن علایق عمیق، سوال‌های آزاردهنده درمورد حس ارزشمندی و هویت شخصی و مشکلات جنسی مواردی می باشند که با این مقیاس سنجیده خواهد شد.

۹. هیپومانیا

مقیاس ۹ برای تشخیص ویژگی‌های هیپومانیا طراحی شده است. توهم، هذیان خودبزرگ‌بینی، گفتار شتابان، زودرنجی، پرش افکار و دوره‌های مختصر افسردگی از ویژگی‌های بیماری هیپومانیا می باشند.

مقیاس صفر؛ درون‌گرایی اجتماعی

مقیاس ۰ از دیگر مقیاس‌ها جدیدتر است. این مقیاس برای تشخیص کم‌رویی و تمایل به کناره‌گیری از ارتباطات و مسئولیت‌های اجتماعی به کار می‌رود.

مقیاس‌های روایی تست MMPI

همه تست‌های MMPI انواع مقیاس‌های روایی را دارند تا دقت تشخیص زیاد تر بشود. از آنجایی که این تست‌ها برای مراکز بازپروری یا معاینات قبل از استخدام منفعت گیری خواهد شد، امکان پذیر افراد صادقانه و درست به سؤالات جواب ندهند. مقیاس‌های روایی این قسمت اختصاصی تست MMPI-2 می باشند.

۱. مقیاس L

این مقیاس که مقیاس افترا نیز نامیده می‌بشود، برای تشخیص افرادی مناسب است که می‌خواهند خود را بهتر از چیزی که می باشند، نشان دهند.

۲. مقیاس F

این مقیاس مقدار مغایرت اشخاص با جواب‌هایشان در تست را مشخص می کند. افرادی که امتیاز بسیاری در این مقیاس می‌گیرند، می‌خواهند از چیزی که می باشند بدتر به نظر همراه شوند، دچار ناراحتی روانی شدیدند یا اصلا توجهی به سوال‌های تست ندارند.

۳. مقیاس K

این مقیاس که مقیاس حالت دفاعی نیز نامیده می‌بشود، برای تشخیص افرادی به کار می‌رود که می‌خواهند مشکلات خود را کوچک نمود بدهند یا از قضاوت دیگران می‌ترسند.

۴. مقیاس ؟

«مقیاس ؟» یا «نمی‌توانم بگویم» تعداد سوال‌هایی را می‌شمارد که بدون جواب رها شده‌اند. مطابق راهنمای تست MMPI، هر تستی که حداقل ۳۰ سوال بدون جواب داشته باشد، اعتباری ندارد.

۵. مقیاس TRIN

این مقیاس برای تشخیص افرادی مناسب است که با الگوی مشخصی به سوال‌ها جواب خواهند داد. برای مثال این افراد بدون دقت به مفهوم سوال، به ۱۰ سوال اول جواب صحیح و به ۱۰ سوال بعدی جواب غلط خواهند داد و تا انتها این الگو را تکرار می‌کنند.

۶. مقیاس VRIN

این مقیاس کاربردی شبیه مقیاس TRIN دارد با این تفاوت که مقیاس VRIN برای تشخیص جواب‌های اتفاقی و پراکنده به کار می‌رود. افراد امکان پذیر از تصمیم این جواب‌های پراکنده را بدهند، فهمید مفهوم سوال نشده باشند یا توانایی خواندن سوال را نداشته باشند.

۷. مقیاس Fb

این مقیاس نحوه جواب‌دادن فرد به نیمه اول و دوم سؤالات را قیاس می‌کند. امتیاز زیاد در این مقیاس به این معناست که فرد در نیمه دوم تست، دقت خود به سؤالات را از دست داده و سوال‌ها را اتفاقی جواب داده است.

۸. مقیاس Fp

این مقیاس برای تشخیص افراد با اختلال روانی خاص یا افرادی که جواب اتفاقی داده‌اند، به کار می‌رود.

۹. مقیاس FBS

این مقیاس برای افرادی منفعت گیری می‌بشود که اعتقاد دارند به صدمه یا ناتوانی مبتلا می باشند. در واقع این مقیاس مشخص می کند آیا سخن این افراد اعتبار دارد یا خیر.

۱۰. مقیاس S

این مقیاس نیز برای تشخیص کوچک‌نمایی به کار می‌رود. مقیاس S این چنین زیرشاخه‌هایی دارد که برای تشخیص باور فرد به سرشت خوب انسان‌ها، اسایش او، رضایتش از زندگی و تکذیب نقص‌های اخلاقی منفعت گیری خواهد شد.

دقت تست MMPI

با این که تست MMPI قابل‌مطمعن است، تشخیص متخصص نباید تنها بر پایه نتایج آن باشد. در واقع این تست یکی از چندین ابزاری است که متخصصان برای تشخیص مشکل منفعت گیری می‌کنند. متخصصان باید نتایج دیگر همچون آزمون‌های روانی و جسمانی، اسبق پزشکی و در صورت لزوم، آزمایش‌های گوناگون را در نظر بگیرند.

نکاتی که زمان انجام تست MMPI باید در نظر بگیرید

• نمی‌توان او گفت سوال‌ها در تست MMPI صحیح می باشند یا غلط، بعد جستوجو درستی یا نادرستی آنها نباشید. این تست فقط ابزاری برای تشخیص بیماری‌های روحی روانی است.
• برخی از سایت‌ها نسخه‌ای رایگان این تست اراعه خواهند داد. برای آشنایی با نوع سؤالات می‌توانید از این سایت‌ها منفعت گیری کنید.
• قرار نیست برای تست MMPI اطلاعاتی کسب کنید. استرس نداشته باشید و بدانید که برای انجام تست نیازی به تمرین نیست.
• انجام مثالای رایگان از تست MMPI مشکلی ندارد، اما درنهایت متخصص باید تست مهم را از شما بگیرد، به آن امتیاز بدهد و نتیجه آن را تحلیل کند.
• در جواب به سوال‌ها روراست باشید. در نظر داشته باشید که جواب درست به سؤالات جهت اعتبار زیاد تر نتیجه تست می‌بشود.

شما بگویید

تست MMPI آزمونی است که پزشکان و متخصصان برای تشخیص اختلالات روانی از افراد می‌گیرند. این تست سوال‌های مختلفی دارد که جواب به آنها جهت مطابقت با مقیاس‌های تست و درنتیجه پشتیبانی به تشخیص بیماری می‌بشود. اگر تصمیم انجام این تست را دارید، هیچ دلواپس نباشید و تلاش کنید جواب‌های درست به سؤالات آن بدهید.

آیا تابه‌حال تست MMPI داده‌اید؟ لطفا توانایی خود را با ما و دیگر مخاطبان در بین بگذارید.

منبع: verywellmind

در افسردگی غم به لایه‌های عمیق زندگی نفوذ کرده و اختلالاتی در احساسات و حرکت شما به‌وجود می‌آورد. اگر حس افسردگی دارید، حتما با پشتیبانی یک روانشناس متخصص مشکل را ریشه‌یابی کنید و برای حل آن راهکار بگیرید.برای ربط با مشاور متخصص افسردگی روی دکمه زیر کلیک کنید.

به پشتیبانی زبان بدن، ناگفته‌ها را بگویید و بشنوید

تالاسمی نوعی اختلال خونی ارثی است که بر تشکیل هموگلوبین و گلبول قرمز سالم تاثییر می‌گذاردو به ۲ گروه تالاسمی آلفا و تالاسمی بتا تقسیم می‌بشود که هرکدام زیرمجموعه‌هایی دارند. می‌دانید این بیماری چرا تشکیل می‌بشود؟ آیا بیماری تالاسمی خطرناک است؟ راه‌های تشخیص و درمان آن چیست؟ برای کسب اطلاعات زیاد تر در این باره تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

تالاسمی چیست؟

تالاسمی (Thalassemia) نوعی اختلال خونی ارثی است، به این علت از زمان تولد تشکیل می‌بشود. این بیماری بر توانایی بدن برای تشکیل گلوبین طبیعی تاثییر می‌گذارد. گلوبین پروتئین حاضر در سلول‌های قرمز خون است. این پروتئین اجازه می‌دهد سلول‌ها اکسیژن را در سراسر بدن بگردانند و دیگر سلول‌های بدن هم تغذیه شوند.

بدن فرد مبتلا هموگلوبین کمتری تشکیل می‌کند و مغز استخوانش سلول‌های قرمز کمتری می‌سازد. به وضعیتی که بدن گلبول قرمز کمتر از حد معمول دارد، کم‌خونی می‌گویند. از آنجایی که سلول‌های قرمز خون در انتقال اکسیژن به بافت‌های بدن نقشی حیاتی دارند، افتسلول قرمز جهت می‌بشود که سلول‌های بدن اکسیژن کافی برای تشکیل انرژی و رشد نداشته باشند.

علت تالاسمی چیست؟

هموگلوبین شامل ۴ زنجیره پروتئینی است؛ ۲ زنجیره گلوبین آلفا و ۲ زنجیره گلوبین بتا. هر زنجیره شامل اطلاعات ژنتیکی یا ژن‌هایی است که از والدین به شما می‌رسند. این ژن‌ها شامل کدها یا برنامه‌هایی می باشند که هر زنجیره و درنتیجه هموگلوبین شما را کنترل می‌کنند. نوع تالاسمی فرد به این بستگی دارد که کدام‌یک از زنجیره‌های آلفا یا بتا نقص ژنی دارند. وسعت نقص شدت بیماری را تعیین می‌کند.

انواع تالاسمی چیست؟

تالاسمی بر پایه شدت بیماری به ۴ دسته خاموش (trait)، تالاسمی مینور (خفیف)، حد واسط و ماژور (شدید) دسته‌بندی می‌بشود. تالاسمی خاموش یعنی بیمار علائم خفیف کم‌خونی را دارد یا اصلا علائمی ندارد. این بیماری به درمان نیاز ندارد. شدیدترین نوع نیز تالاسمی ماژور است که به درمان منظم نیاز دارد.

نوع دیگر دسته‌بندی این عارضه بر پایه نقص زنجیره‌ها است که در ادامه توضیحش داده‌ایم.

۱. تالاسمی آلفا

زنجیره آلفا حاوی ۴ ژن است که از هر والد ۲ ژن به ارث می‌رسد و زنجیره گلوبین آلفا را می‌سازد. وقتی که یک یا زیاد تر از یک ژن دچار نقص بشود، فرد به تالاسمی آلفا مبتلا می‌بشود. تعداد نقص‌های ژنتیکی به‌ارث‌رسیده اشکار می‌کند که آیا فرد دچار علائم کم‌خونی می‌بشود یا خیر و شدت آن چه مقدار است.

• یک ژن آلفا معیوب یا ازدست‌رفته: فرد علائمی ندارد و به آن تالاسمی آلفای حداقلی می‌گویند.
• دو ژن آلفا معیوب یا ازدست‌رفته: اگر فرد علائمی داشته باشد، خفیف است و به آن تالاسمی آلفای مینور می‌گویند.
• سه ژن آلفا معیوب یا ازدست‌رفته: فرد علائم متوسط تا شدید بیماری را دارد و به آن بیماری هموگلوبین اچ (H) می‌گویند.
• چهار ژن آلفا معیوب یا ازدست‌رفته: طبق معمول جهت مرگ می‌بشود. در موارد نادری که نوزاد زنده می‌ماند، نیاز است در همه عمر خون دریافت کند. به این بیماری هیدروپس جنینی با هموگلوبین بارت می‌گویند.

۲. تالاسمی بتا

زنجیره بتا شامل ۲ ژن است که از هر والد ۱ ژن به ارث می‌برید. علائم کم‌خونی و شدت بیماری به‌مقدار نقص ژنی و محل آن بستگی دارد.

• یک ژن بتا معیوب یا ازدست‌رفته: فرد علائم خفیف دارد و به آن تالاسمی بتا مینور می‌گویند.
• دو ژن بتا معیوب یا ازدست‌رفته: فرد علائم متوسط تا شدید بیماری را دارد. به نوع متوسط تالاسمی حدواسط و به نوع شدید بیماری تالاسمی بتای ماژور با کم‌خونی کولی (Cooley’s anemia) می‌گویند.

گمان ابتلای چه افرادی به تالاسمی زیاد تر است؟

این عارضه ارثی است و از والد زیستی به کودک منتقل می‌بشود. جهش‌های ژنی عامل تالاسمی امکان پذیر جهت حفاظت در برابر مالاریا شوند. به این علت افرادی که اجدادشان در قسمت‌های دچار مالاریا همانند آفریقا، جنوب اروپا و آسیای جنوب شرقی زندگی می‌کرده‌اند زیاد تر در معرض ابتلا به این بیماری‌اند.

علائم تالاسمی چیست؟

علائم بیماری به نوع و شدت آن بستگی دارد. تالاسمی امکان پذیر جهت کم‌خونی خفیف یا شدید بشود و عوارضی جانبی همانند انباشت آهن تشکیل کند. کم‌خونی علائم مختلفی دارد، از جمله:

تالاسمی بدون علامت

اگر فرد ژن آلفای ازدست‌رفته داشته باشد، علائمی ندارد و اگر دو ژن آلفا یا یک ژن بتای ازدست‌رفته داشته باشد یا علامتی ندارد یا علائم کم‌خونی خفیف همانند خستگی را دارد.

علائم خفیف تا متوسط

تالاسمی بتا جهت علائم کم‌خونی خفیف می‌بشود یا امکان پذیر علائم متوسط ابراز کنند، از جمله:

• مشکلات رشد؛
• شکم متورم؛
• تأخیر بلوغ؛
• ناهنجاری استخوان همانند پوکی استخوان؛
• بزرگ‌شدن طحال (اندامی در شکم که در مبارزه با خستگی نقش دارد).

علائم شدید

۳ ژن آلفا ازدست‌رفته (بیماری هموگلوبین اچ) طبق معمول جهت علائم کم‌خونی در زمان تولد و کم‌خونی شدید در طول عمر می‌بشود. تالاسمی بتای ماژور (کم‌خونی کولی) هم طبق معمول جهت علائم کم‌خونی شدید در ۲سالگی می‌بشود. علائم تالاسمی ماژور در بزرگسالان و کودکان عبارت‌اند از:

• افت اشتها؛
• زردی پوست (یرقان)؛
• ادرار تیره یا به‌رنگ چای؛
• ساختار استخوانی نامنظم در صورت.

تشخیص تالاسمی

تالاسمی متوسط و شدید طبق معمول در کودکی تشخیص داده خواهد شد، چون علائمشان در ۲ سال ابتدایی زندگی کودک ظاهر خواهد شد. امکان پذیر پزشک برای تشخیص تالاسمی انواع آزمایش خون را تجویز کند، از جمله:

• شمارش کامل خون (CBC): شامل اندازه‌گیری هموگلوبین و کیفیت و اندازه سلول‌های قرمز خون می‌بشود. افراد مبتلا به تالاسمی کمتر از حالت طبیعی سلول‌های قرمز و گلوبین دارند.
• شمارش رتیکولوسیت (اندازه‌گیری سلول‌های قرمز خون جوان): امکان پذیر اشکار کند که مغز استخوان سلول خونی قرمز کافی تشکیل نمی‌کند.
• بازدید آهن: اشکار می‌کند که علت کم‌خونی افتآهن است یا تالاسمی.
• الکتروفورز هموگلوبین: برای تشخیص تالاسمی بتا منفعت گیری می‌بشود.
• آزمایش ژنتیک: برای تشخیص تالاسمی آلفا منفعت گیری می‌بشود.

درمان تالاسمی

درمان تالاسمی ماژور انتقال خون و کیلاسیون آهن است. یقیناً درمان‌های فرد دیگر هم برای این عارضه وجود دارند.

• تزریق خون: شامل دریافت درون‌رگی سلول‌های خونی قرمز است تا مقدار کافی سلول‌های قرمز و گلوبین فراهم بشود. این تزریق در تالاسمی متوسط و شدید هر ۴ ماه یک بار و در تالاسمی بتا هر ۲ تا ۴ هفته انجام می‌بشود. در بیماری هموگلوبین اچ یا تالاسمی بتای متوسط، امکان پذیر تزریق گهگاه خون (برای مثال در زمان عفونت) نیاز باشد.
• کیلاسیون آهن: شامل حذف آهن اضافی از بدن است. تزریق خون امکان پذیر جهت افزایش آهن بدن بشود. آهن اضافی می‌تواند به اندام‌ها صدمه بزند. اگر مرتب تزریق خون انجام می‌دهید، باید درمان کیلاسیون آهن را هم انجام دهید. این درمان را می‌توانید به‌صورت قرص دریافت کنید.
• مکمل فولیک اسید: این مکمل علتمی‌بشود بدن سلول‌های خونی سالم بسازد.
• پیوند مغز استخوان و سلول بنیادی: پیوند با منفعت گیری از نمونه اهداکننده خویشاوند سازگار تنها درمان تالاسمی است. سازگاری به این معنی است که باید پروتئین آنتی‌ژن لکوسیت انسانی یا هلا (HLA) روی سطح سلول‌های فرد اهداکننده شبیه فرد دریافت‌کننده پیوند باشد. پزشک طی جراحی سلول‌های بنیادی مغز استخوان فرد اهداکننده را از طریق جریان خون به فرد گیرنده تزریق می‌کند. سلول‌های پیوندی طی یک ماه سلول‌های خونی تازه سالم تشکیل می‌کنند.
• لوسپترسپت (Luspatercept): تزریقی است که هر ۳ هفته انجام می‌بشود و امکان پذیر به ساخت سلول‌های خونی قرمز پشتیبانی کند. این درمان در آمریکا برای درمان تالاسمی بتای نیازمند تزریق انجام می‌بشود.

عوارض جانبی تالاسمی

• خود بیماری یا انتقال خون مداوم جهت می‌بشود که بدن آهن بسیاری داشته باشد. آهن اضافی جهت صدمه به قلب، کبد و سیستم غدد درون‌ریز می‌بشود. غدد درون‌ریز هورمون‌های تنظیم‌کننده فرایند‌های بدن را تشکیل می‌کنند.
• امکان پذیر عفونت‌های شدید مداومی داشته باشید، به‌خصوص اگر مدام به شما خون تزریق می‌بشود. عفونت احتمالا ناشی از خون دریافتی باشد. یقیناً مسئولان درمانی به‌دقت خون اهدایی را بازدید می‌کنند تا از این اتفاق جلوگیری کنند.

پیشگیری از تالاسمی

نمی‌توان از تالاسمی پیشگیری کرد، اما آزمایش‌های ژنتیکی اشکار می‌کنند که شما یا شریکتان ژن تالاسمی را دارید یا خیر. دانستن این نوشته جهت می‌بشود راحت‌تر درمورد بچه‌دارشدن تصمیم بگیرید. اگر جهش‌های ژنی مربوط به تالاسمی را دارید، برای تصمیم نهایی با مشاور ژنتیک سخن بگویید کنید. در این شرایط می‌توانید برای جلوگیری از تولد فرزند مبتلا به تالاسمی از لقاح آزمایشگاهی یا آی.وی.اف (IVF) منفعت گیری کنید. پزشک قبل از انتقال جنین، ابتلای او به بیماری تالاسمی را بازدید می‌کند.

درمان خانگی تالاسمی

اگر تالاسمی دارید باید مواردی را مراعات کنید، از جمله:

• رژیم غذایی سالمی داشته باشید که قوت استخوانتان را نگه داری کند و به شما انرژی دهد؛
• اگر حس تب یا بیماری دارید به پزشک مراجعه کنید؛
• از افراد بیمار دوری کنید و دست‌هایتان را بشویید؛
• واکسن‌هایتان را مرتب دریافت کنید؛
• درمورد مصرف مکمل‌هایی همانند کلسیم و ویتامین دی (D) با پزشک سخن بگویید کنید؛
• قرص آهن مصرف نکنید.

در موارد تالاسمی خفیف امکان پذیر حس خستگی کنید، ولی به درمان نیاز نداشته باشید. اما اگر علائم شدیدتر می بود امکان پذیر اندام‌های شما اکسیژن کافی دریافت نکنند.

زندگی با تالاسمی

باید منظم آزمایش شمارش خون کامل و آزمایش آهن خون را انجام دهید. امکان پذیر پزشک از شما بخواهد سالانه آزمایش کارکرد قلب و کارکرد کبد را هم انجام دهید. این چنین امکان پذیر آزمایش عفونت ویروسی را هم نظر دهد.

سؤالات رایج

۱. آیا تالاسمی درمان می‌بشود؟

پیوند مغز استخوان از اهداکننده سازگار بهترین شانس درمان تالاسمی است. متأسفانه زیاد تر افراد مبتلا به تالاسمی اهداکننده مناسبی ندارند. این چنین پیوند مغز استخوان فرایند پرخطری است که گمان دارد عوارض جانبی شدید همانند مرگ داشته باشد. برای تعیین این که شما گزینه مناسبی برای پیوندید یا خیر با متخصص سخن بگویید کنید. این چنین انتخاب بیمارستانی که منظم این دست پیوندها را انجام می‌دهد گمان عوارض جانبی را افت می‌دهد.

۲. طول عمر بیماران تالاسمی ماژور و مینور چه مقدار است؟

اگر فرد تالاسمی مینور (خفیف) دارد، می‌تواند انتظار عمر طبیعی را داشته باشد. حتی اگر علائم خفیف تا متوسط باشند، با برنامه درمانی مناسب فرد گمان بسیاری برای زندگی طویل دارد. یقیناً بیماری قلبی ناشی‌ از افزایش آهن امکان پذیر جهت مرگ افراد مبتلا به تالاسمی بشود. به این علت درمان کیلاسیون آهن اهمیت بسیاری دارد.

۳. آیا می‌توان در دوران بارداری تالاسمی را تشخیص داد؟

اگر باردارید یا تصمیم بچه‌دارشدن دارید، می‌توانید با انجام چند آزمایش این قضیه را بازدید کنید از جمله:

• آزمایش ژنتیک؛
• مثالبرداری از پرزهای کوریون؛
• آمنیوسنتز.

۴. چه وقتی پزشک آزمایش تالاسمی را تجویز می‌کند؟

• تصمیم بارداری؛
• داشتن خویشاوند مبتلا به تالاسمی؛
• کم‌خونی بی‌علت؛
• داشتن اجدادی که در مناطقی با شیوع تالاسمی زندگی می‌کرده‌اند.

شما بگویید

شما چه مقدار با تالاسمی، علائم و درمان آن آشنایی دارید؟ تابه‌حال با این بیمار از نزدیک سروکار داشته‌اید؟ در صورت تمایل، می‌توانید توانایی و نظرتان را در تکه ارسال دیدگاه برایمان بنویسید و این نوشته را از طریق شبکه‌های اجتماعی با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

گامی برای تسلط شما بر توانایی‌های برقراری ربط

هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعت گیری از آن ملزوم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات زیاد تر

شیردادن به نوزاد یا دوشیدن شیر مادر؟ انتخاب شما کدام است؟ به گمان زیاد در دوران بارداری مطالب بسیاری درمورد مزایا شیر مادر خوانده و شنیده‌اید و تصمیم گرفته‌اید نوزادتان را از آنها محروم نکنید. برخی از مادران به دلایل گوناگون تصمیم می‌گیرند شیرشان را بدوشند و با شیشه به نوزادشان بدهند. در این مقاله درمورد مزایا و معایب هرکدام از این راه حلها می‌گوییم و در انتها راه حلهای دوشیدن شیر مادر با دست و شیردوش را مرور می‌کنیم. با ما همراه باشید.

شیردهی مستقیم به نوزاد

مزایا

تغذیه نوزاد از سینه مادر بهترین روش شیردهی است که مزایای تعداد بسیاری هم دارد، از جمله:

• کار کمتر: بعد از هربار شیردهی به نوزاد، نیازی به شستن قطعات شیردوش و شیشه‌شیر و دیگر وسایل نیست.
• بهبود قیمت شیر: مواد مغذی شیر مادر به‌خوبی با نیازهای نوزاد مطابقت دارد، به‌اختصاصی وقتی که نوزاد مستقیم از سینه مادر شیر می‌خورد. سینه مادر به محتوای بزاق دهان نوزاد عکس العمل مشخص می کند و برای مقابله با ویروس‌ها یا باکتری‌هایی که نوزاد در معرض آنها قرار گرفته است، آنتی‌بادی تشکیل می‌کند.
• ربط عاطفی بهتر: مادرانی که مستقیم شیر خودشان را به نوزادشان خواهند داد، زمان بسیاری را صرف درآغوش‌گرفتن و شیردادن به نوزاد می‌کنند. این نزدیکی اثرات عاطفی زیاد مفیدی برای نوزاد و مادر دارد.
• دسترسی همیشگی: شیردادن مستقیم به نوزاد به هیچ وسایل خاصی نیاز ندارد و همیشه در دسترس است.
• رایگان‌بودن: شیردهی مستقیم به نوزاد رایگان است و نیازی نیست برای خرید شیردوش و وسایل موردنیاز ذخیره شیر هزینه کنید.

معایب

به‌رغم مزایا زیاد شیردهی مستقیم نوزاد از سینه مادر، برخی مادران هم به دلایلی این کار را دوست ندارند از جمله:

• محدودشدن برنامه وقتی: شیردهی مستقیم به نوزاد یعنی این که شما این امکان را ندارید که به هر دلیلی به‌زمان چند ساعت از نوزادتان دور شوید.
• نگرانی‌های مقدار مصرف شیر: در این نوع شیردهی شما نمی‌توانید بفهمید نوزادتان در روز چه مقدار شیر خورده است، در حالی که خبر از مقدار مصرف شیر نوزاد برای تعداد بسیاری از مادران مهم است.
• درد سینه: شیردهی، به‌خصوص در هفته‌های اول، علتایجاد درد بسیاری در نوک و خود سینه می‌بشود. گرچه این درد به‌شدت بهبود می‌یابد، امکان پذیر علتمشکلاتی بشود که مادر را از این روش شیردهی نومید کند.
• محدودیت‌های غذایی و دارویی: غذاها و برخی از داروها از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل خواهد شد، به همین علت مادرانی که شیر خودشان را مستقیم به فرزندشان خواهند داد، مدام باید حواسشان به اجتناب از خوردن داروها و غذاهای ممنوعه در دوران شیردهی باشد. پذیرفتن این محدودیت‌های غذایی و دارویی برای برخی از مادران سخت است.
• افتخواب: نوزاد، به‌خصوص در هفته‌های اول زندگی، نیاز به دفعات شیردهی مکرر دارد. بیداربودن و شیردهی هر ۲ ساعت یک بار امکان پذیر سپس از زایمان از نظر ذهنی و جسمی برای مادر زیاد سخت باشد. یقیناً این به معنی این نیست که کودکی که با شیشه‌شیر تغذیه می‌بشود به شیر کمتری نیاز داشته باشد، اما این روش انعطاف‌پذیری بیشتری دارد.

دوشیدن شیر مادر برای نوزاد

مزایا

انتخاب تعداد بسیاری از مادران شیر دوشیدن و دادن آن با شیشه به نوزاد است. مزایای این روش تغذیه نوزاد عبارت‌اند از:

• زمان آزادتر: یکی از با اهمیت ترین مزایای دوشیدن شیر مادر زمان آزادی است که در اختیارتان قرار می‌دهد، یعنی می‌توانید هر ساعت از روز که آمادگی این کار را دارید، انجامش دهید.
• مطمعن خاطر از مقدار مصرف شیر: تغذیه نوزاد با شیشه به شما این امکان را می‌دهد که بدانید نوزادتان در روز دقیقا چه مقدار شیر می‌خورد.
• شیر پشتیبان: با دوشیدن شیر زیاد تر در طول روز، می‌توانید شیر اضافی را برای زمان‌هایی کنار بگذارید که تصمیم گرفته‌اید پرهیز غذایی را کنار بگذارید و یک روز را مطابق میلتان غذا بخورید.
• اجتناب از درد: با دوشیدن شیر فرد دیگر خبری از گازگرفتن نوزاد و مسائل این‌چنینی نیست.

چند نمونه از موقعیت‌هایی که شیردوشیدن واقعا سودمند است، عبارت‌اند از:

• نوزاد نارس؛
• نوزاد مبتلا به شکاف کام؛
• نوزادی که نمی‌تواند خوب سینه را بگیرد؛
• وقتی که شیردهی زیاد دردناک است؛
• وقتی که شما و نوزاد مجبورید به علت کار یا بیماری در روز مدتی طویل از هم دور باشید.

معایب

به‌رغم آزادی بسیاری که شیردوشیدن برای مادر به ارمغان می‌آورد، این روش طرف‌داران مقداری دارد. این روش شیردهی به نوزاد معایبی دارد که بعضی اوقات زیاد دردسرسازند. این معایب عبارت‌اند از:

• کار زیاد تر: سپس از هر بار شیردوشیدن، باید وسایل بسیاری را بشویید و ضدعفونی کنید که این کار زمان بسیاری می‌برد.
• ترشح شیر کمتر: مکش شیردوش به‌اندازه مکش دهان نوزاد بر تشکیل شیر مادر تاثییر نمی‌گذارد. مکش دهان نوزاد علتافزایش شیر مادر می‌بشود، اما در منفعت گیری از شیردوش این‌طور نیست و امکان پذیر روزبه‌روز تشکیل شیر کمتر بشود.
• هزینه‌بربودن: خریدن شیردوش و وسایل ذخیره شیر هزینه بسیاری دارد.
• سخت‌بودن: فکر کنید نوزاد گریه می‌کند و شما باید هم‌زمان با آرام‌کردن او، شیشه‌شیرش را آماده کنید. در قیاس با شیردهی مستقیم از سینه، این روش زیاد سخت‌تر است.

چطور بفهمیم کدام روش شیردهی برایمان بهتر است؟

خوشبختانه می‌توانید از این دو روش ترکیبی منفعت گیری کنید. یعنی چه؟ یعنی زمان‌هایی که برایتان مقدور است مستقیم به نوازاد شیر بدهید و زمان‌هایی که کار دارید یا به هر علت امکان شیردهی مستقیم را ندارید، شیرتان را بدوشید و با شیشه به نوزاد بدهید. این که چه زمان‌هایی از هر روش منفعت گیری کنید، به موقعیت شما بستگی دارد.

اگر شرایط مساعد است، بهتر است اول با شیردهی مستقیم اغاز کنید و هنگامی که با این روش انس گرفتید، در نزدیک به یک‌ماهگی نوزاد، کم‌کم از شیردوش و شیشه منفعت گیری کنید.

یقیناً با اهمیت ترین عامل تعیین‌کننده انتخاب روش شیردهی نوزاد حالت مادر است. بعضی اوقات برخی موارد علتخواهد شد سریعتر از یک‌ماهگی شیردوشیدن را اغاز کنید همانند وقتی که وزن‌گیری نوزاد مناسب نیست و ملزوم است بر مقدار شیرخوردن او نظارت کنید و شیر بیشتری به او بدهید. مشورت‌کردن با متخصص برای پیداکردن روش درست شیردهی زیاد سودمند است.

نحوه دوشیدن شیر مادر

۱. شیردوشیدن با دست

دوشیدن شیر مادر با دست مهارتی است که امکان پذیر برای یادگیری صحیح آن به زمان و مقداری تمرین نیاز داشته باشید. برای شیردوشیدن با دست می‌توانید این مرحله های را جستوجو کنید:

• یک بطری، فنجان یا کاسه برای گرفتن زیر سینه و ریختن شیر داخل آن آماده کنید.
• دستانتان را با آب و صابون بشویید.
• در موقعیت راحتی قرار بگیرید و تلاش کنید آرام باشید.
• یک حوله گرم روی سینه‌های خود قرار دهید یا چند دقیقه قبل از اغاز شیردوشیدن، به‌آرامی سینه‌های خود را ماساژ دهید.
• موسیقی اسایش‌بخشی پخش کنید و در میانه دوشیدن شیر به نوزادتان یا عکسش نگاه کنید.
• انگشت شست‌تان را بالای سینه و ۴ انگشت دیگر را زیر سینه قرار دهید به طوری که حالت دست‌تان به‌شکل سخن C باشد.
• انگشت شست و سبابه را در دو طرف سینه، در لبه‌های هاله رنگی اطراف نوک سینه، قرار دهید.
• انگشتان دست‌تان را به‌سمت قفس سینه سختی دهید و سپس آرام به هم نزدیک کنید.
• از بالا و پایین اغاز کنید و سپس چرخشی به چپ و راست حرکت کنید.
• یک فنجان تمیز یا بطری نگهداری شیر را با دست دیگرتان زیر سینه نگه دارید طوری که نوک پستان مستقیما بالای آن قرار گیرد.
• حرکت ملایم دست‌هایتان علتجاری‌شدن شیر می‌بشود. فشاری محکم اما ملایم به سینه بدهید، چون بافت سینه حساس است.
• مقداری به جلو خم شوید تا شیر داخل ظرف بریزد.
• این فشردن سینه‌ها را با سرعتی ثابت تکرار کنید تا وقتی که دیگر شیر خارج نشود. هنگامی جریان شیر قطع شد، با سینه دیگر هم همین مرحله های را تکرار کنید.
• شیری را که دوشیده‌اید فورا به کودک بدهید یا آن را در ظرف مخصوص بریزید و داخل یخچال بگذارید.

۲. دوشیدن شیر مادر با شیردوش دستی

• قطعات شیردوش و دست‌هایتان را ضدعفونی کنید.
• مقداری سینه را ماساژ دهید یا حوله گرمی رویش بگذارید تا شیر به جریان بیفتد.
• فلنج (محافظ سینه) شیردوش را طوری قرار روی سینه قرار دهید که نوک پستان در مرکز آن قرار گیرد.
• تلمبه شیردوش را مرتب سختی دهید، مقدار شیر خارج‌شده از سینه درون محفظه متصل به محافظ سینه ریخته می‌بشود.
• فشاردادن تلمبه شیردوش دستی را ۱۰ تا ۲۰ دقیقه ادامه دهید؛ تا وقتی که دست‌تان خسته بشود یا جریان شیر متوقف بشود.
• بعد از استراحتی مختصر، سراغ سینه دیگر بروید و این مرحله های را تکرار کنید.

۳. دوشیدن شیر مادر با شیردوش برقی

• اگر از شیردوش برقی دوتایی منفعت گیری می‌کنید، شیردوش را طوری تنظیم کنید که نوک هر ۲ سینه دقیقا در مرکز محافظ‌های سینه قرار بگیرد.
• مقداری به جلو خم شوید و شیردوش را روشن کنید.
• شیردوش را روی شدت مکش کم تنظیم کنید. شدت کم مکش نحوه مکیدن نوزاد را همانند‌سازی می‌کند. شیردوشیدن با شدت زیاد تر امکان پذیر دردناک باشد.
• دوشیدن شیر با شیردوش برقی را به‌زمان ۷ دقیقه ادامه دهید. امکان پذیر در ابتدا چیزی از سینه بیرون نیاید، اما چند دقیقه بعد از پمپاژ، شیر جاری می‌بشود.
• شیردوش را به‌زمان ۱ دقیقه قطع کنید و دورتادور سینه، یعنی از زیر بغل تا نوک آن، را خوب ماساژ دهید.
• بعد از ماساژدادن هر دو سینه، مجدد شیردوش را به سینه‌ها متصل کنید و آن را به‌زمان ۷ دقیقه دیگر روشن کنید.
• درنهایت شیر را ذخیره کنید.
• اگر شیردوش برقی باتری شارژشدنی دارد، آن را بین دفعات شیردوشیدن شارژ کنید تا همیشه آماده کار باشد.

کلام آخر

روش انتخابی شما برای تغذیه نوزادتان به شرایط شما بستگی دارد. روشی را اشکار کنید که با دقت به شرایط و موقعیت برایتان بهترین گزینه است.

شما طرف‌دار کدام سبک شیردهی هستید؟ لطفا نظرات و ازمایش ها ارزشمندتان را با ما و کاربران عزیزمان در بین بگذارید.