دل‌درد همیشه از مشکلات معده ناشی نمی‌شود. گاهی اوقات، تشکیل یک بافت زائد و کوچک در مسیر روده می‌تواند علت دردهای شکمی و خون‌ریزی مقعد باشد. این زائده کوچک پولیپ روده نام دارد و نمی‌توان گفت که قطعا بی‌خطر یا خطرناک است. اگر نشانه‌های این بیماری را در خود می‌بینید، در این مقاله همه اطلاعاتی را که باید درموردش بدانید، در اختیارتان خواهیم گذاشت.

پولیپ روده چیست؟

پولیپ روده (Colon Polyps) یک زائده کوچک و عموما خوش‌خیم است که در پوشش داخلی روده شکل می‌گیرد و حاصل رشد غیرطبیعی سلول‌های این قسمت از بدن است. بافت اضافه پولیپ دقیقا در مسیر لوله توخالی و دراز کولون تشکیل می‌شود. این بافت امکان دارد تکثیر شود و با مدفوع خونی، درد شکمی، کم‌خونی، اسهال و یبوست همراه باشد.

چند نوع پولیپ روده داریم؟

در علم پزشکی، بافت پولیپ در یکی از دو دسته آدنوم و هایپرپلاستیک قرار می‌گیرد. تقریبا همه افراد مبتلا به سرطان روده بزرگ ابتدا به پولیپ آدنوم دچار می‌شوند، اما همه آدنوم‌ها خطرناک نیستند و نحوه رشد متغیری دارند. می‌توان گفت هرچقدر اندازه پولیپ آدنوم بزرگ‌تر باشد، گمان سرطانی‌شدن آن بیشتر است.

آیا پولیپ روده همان سرطان است؟

پولیپ روده معمولا ضرری ندارد و فقط برخی از انواع آن به‌مرور زمان پیشرفت می‌کنند و تبدیل به سرطان کولون می‌شود. بااین‌حال سرطان روده بزرگ تقریبا همیشه با تشکیل یک پولیپ شروع می‌شود. پولیپ‌های بزرگ‌تر از ۱ سانتی‌متر از پولیپ‌های کوچک‌تر خطرناک‌تر هستند.

از کجا بفهمیم پولیپ روده داریم؟

اگر علائم پولیپ روده را بشناسید، می‌توانید در همان مراحل اولیه بیماری به وجودش پی ببرید و سریعتر برای درمانش اقدام کنید. این بافت اضافه معمولا تا وقتی که سرطانی نشود، ساکت و خاموش است. برخی از این نشانه‌ها عبارتند از:

• خون‌ریزی کولورکتال: خون‌ریزی مقعد یا وجود خون در مدفوع یکی از مهم‌ترین نشانه‌های پولیپ در روده است.
• تغییرات مدفوع: برخی از افراد مبتلا به پولیپ ناگهان و بی‌هیچ دلیلی دچار اسهال یا یبوست مزمن می‌شوند.
• خستگی و تنگی نفس: این علائم از افت آهن بدن خبر می‌دهند که ممکن است ناشی از خون‌ریزی پولیپ در روده باشد.
• درد شکمی: اگر اندازه پولیپ از حدی بزرگ‌تر شود، ممکن است قسمتی از روده را ببندد و دل‌درد ایجاد کند.

پیشنهاد مطالعه: تعمیر شوفاژ برقی در مجموعه فنی بلد

علت ابتلا به پولیپ روده چیست؟

پولیپ روده معمولا اتفاقی تشکیل می‌شود، اما گاهی اوقات نتیجه‌ سندرم‌های ارثی و خانوادگی است که نسل‌به‌نسل منتقل می‌شوند. پولیپ ممکن است خوش‌خیم و بی‌خطر یا بدخیم و سرطانی باشد.

۱. اختلالات ژنتیکی

ژنتیک مهم‌ترین عامل ابتلا به پولیپ روده است. جهش‌ ژنتیکی باعث تحول کد تکثیر سلول‌ها، رشد متفاوت و حرکت متفاوت آنها می‌شود و در قالب سندرم ارثی به نسل‌های بعد منتقل می‌شود.

۲. عوامل محیطی

برخی عوامل محیطی وابسته به موقعیت جغرافیایی، محیط اجتماعی و سبک زندگی افراد بر سلامت روده آنها تاثیر می‌گذارد.

تشخیص قطعی پولیپ روده

کولونوسکوپی بهترین راه برای شناسایی پولیپ در روده است. در این آزمایش، پزشک به کمک یک دوربین نگاهی به داخل روده بزرگ بیمار می‌اندازد و بافت‌های اضافه پولیپ را در همان مرحله آشکار و حذف می‌کند.

پیشنهاد مطالعه: کشف هزارمین تپ‌اختر کهکشان راه شیری

پولیپ روده را چطور درمان کنیم؟

وقتی که علائم پولیپ روده روزبه‌روز پررنگ‌تر و آزاردهنده‌تر می‌شود و مصرف قرص برای پولیپ روده دیگر کارآمد نیست، رایج‌ترین راه درمان برداشتن این بافت اضافه و زاید است.

برداشتن پولیپ

عملیات برداشتن پولیپ روده را پزشک متخصص دستگاه گوارش یا جراح کولورکتال انجام می‌دهد. پزشک کار خود را با یک مرحله کولونوسکوپی شروع می‌کند تا حالت روده بیمار را بررسی کند، سپس برای برداشتن بافت اضافه پولیپ عمل پولیپکتومی را اجرا می‌کند.

عوارض بعد از عمل پولیپ روده چیست؟

یکی از رایج‌ترین سوالات بیماران بعد از عمل پولیپ روده درمورد عوارض آن است. این جراحی همانند همه جراحی‌ها عوارضی دارد که خوب است آنها را بدانید:

• خون‌ریزی مداوم: چنانچه جای زخم پولیپ کامل بهبود نیابد، خون‌ریزی مداوم یکی از رایج‌ترین عوارض بعد از برداشتن پولیپ است.
• تخلیه ناکامل پولیپ: بعضی اوقات بخشی از بافت پولیپ در روده باقی می‌ماند و نیازمند یک مرحله دیگر پولیپکتومی است.

چه‌کار کنیم پولیپ روده نگیریم؟

هیچ راهی برای جلوگیری از تشکیل پولیپ ناشی از جهش ژنتیکی وجود ندارد، اما می‌توان با مراقبت از سلامت عمومی خود گمان بروز این عارضه را کمتر کرد.

قانقاریا یک وضعیت اورژانسی پزشکی محسوب می‌شود که ناشی از مرگ بافت (نکроз) ناشی از قطع گردش خون به ناحیه‌ای خاص از بدن است. اگرچه این عارضه می‌تواند در هر قسمت از بدن رخ دهد، اما بیشتر اندام‌های نهاية مانند انگشتان دست و پا و اعضای حرکتی را هدف قرار می‌دهد. با توجه به ماهیت اورژانسی قانقاریا، تداخل سریع و درمانی بلافاصله حائز اهمیت فراوانی است. برای شناخت عمیق‌تر انواع این بیماری، روش‌های تشخیص و راهکارهای درمانی، تا پایان این مقاله با ما بمانید.

قانقاریا چیست؟

قانقاریا زمانی رخ می‌دهد که بخشی از بدن می‌میرد. این پدیده معمولاً در پی عدم دریافت خون کافی یا عفونت باکتریالی حاد شکل می‌گیرد و یک فوریت پزشکی محسوب است. قانقاریا می‌تواند در هر ناحیه‌ای از بدن، از جمله اعضای داخلی و خارجی بروز کند، اما بیشتر اندام‌هایی را که از قلب دورتر هستند (مانند انگشتان دست و پا) درگیر می‌سازد. در صورت عدم اقدام درمانی و ورود باکتری به جریان خون، قانقاریا می‌تواند به شوک سپتیک منجر شود که حیات را تهدید کرده و خود یک اورژانس پزشکی است.

🔗 بیشتر بخوانید: عشق وسواسی؛ ۱۰ نشانه‌ای که باید جدی بگیرید

اگر قانقاریا به موقع درمان نشود، می‌تواند به قطع عضو و مرگ منجر گردد. در صورت مشاهده علائم قانقاریا، بلافاصله با شماره اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید یا به نزدیک‌ترین مرکز اورژانس مراجعه کنید. این علائم عبارتند از:

• تغییر رنگ ناحیه‌ای از بدن;
• از دست دادن حس (معمولاً پس از درد شدید);
• ترشحات بوی بد;
• زخم یا تاول با خون‌ریزی;
• تب بالا و لرز;
• سرگیجه;
• تنفس و ضربان قلب سریع.

انواع قانقاریا

۱. قانقاریای خشک

تمام اعضای بدن مانند کبد، قلب و ریه برای کارکرد صحیح وبقاء به اکسیژن نیازمندند. خون وظیفه انتقال اکسیژن به بافت‌های مختلف را بر عهده دارد. قانقاریای خشک زمانی اتفاق می‌افتد که بخشی از بدن اکسیژن مورد نیاز را دریافت نمی‌کند. این ناحیه در نهایت دچار فساد شده و می‌میرد. در قانقاریای خشک پوست سالم باقی می‌ماند و نشانه‌ای از عفونت وجود ندارد.

🔗 بیشتر بخوانید: روماتیسم قلبی؛ از علت تا درمان و پیشگیری

قانقاریای خشک بیشتر ناشی از آترواسکلроз (تجمع چربی در دیواره شریان‌ها) است.

۲. قانقاریای مرطوب

قانقاریای خیس یا مرطوب زمانی شکل می‌گیرد که بدن با انواع خاصی از باکتری‌ها عفونت یابد و با واکنش به تجزیه بافت ناشی از فعالیت باکتری‌ها روبرو شود. این فرآیند منجر به مرگ بافت می‌شود. قانقاریای مرطوب از قانقاریای خشک اورژانسی‌تر است و خطر پراکنش باکتری به سایر نقاط بدن در آن بیشتر است.

۳. قانقاریای گازی

قانقاریای گازی توسط باکتری‌های کلسترودیا (clostridia) ایجاد می‌شود. این باکتری‌ها عفونتاتی را تولید می‌کنند که باعث تشکیل حباب‌های گاز و سموم در ناحیه درگیر می‌گردند. گازهای متولید موجب مرگ بافت می‌شوند. این نوع قانقاریا بسیار مخرب است و سالانه بسیاری جان‌باخته می‌کنند؛ اما با درمان مناسب، نرخ مرگ‌ومیر می‌تواند به کمتر از ۵ تا ۱۰ درصد کاهش یابد.

۴. قانقاریای فورنیه

این عارضه ناشی از عفونت در ناحیه آلت تناسلی و بافت‌های همجوار است و بیشتر مردان را درگیر می‌کند، اگرچه زنان نیز در امان نیستند. شیوع آن در بزرگسالان بیشتر از کودکان است.

۵. قانقاریای داخلی

در این نوع، جریان خون به أعضاء داخلی مسدود شده وMembersی نظیر روده، کیسه صفرا و آپاندیس را هدف قرار می‌دهد.

افراد در معرض خطر ابتلا به قانقاریا

اگر سابقه ابتلا به برخی بیماری‌های خاص را داشته باشید، احتمال ابتلا به قانقاریا برای شما افزایش می‌یابد. از جمله این بیماری‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

عوامل دیگری نیز می‌توانند ریسک ابتلا را بالا ببرند، از جمله:

• افزایش حساسیت ایمنی بدن ناشی از بیماری یا درمان سرطان.
• سمیت شدید، صدمه سر، گزش حیوانات یا سوختگی‌های جدی.
• آسیب‌هایی که به بافت‌های بدن ضربه بزنند.
• سن بالای ۶۰ سال.
• شیمی‌درمانی.
• بیماری ایدز.
• عوارض جراحی.
• زخم‌های عمیق و شدید (به‌خصوص مواردی که عضلات را درگیر کرده‌اند).
• تزریق پرومتازین هیدروکلراید که می‌تواند باعث صدمه بافتی شود.
• سیگار کشیدن، مصرف الکل و مواد مخدر تزریقی که گردش خون را مختل کرده و خطر قانقاریا را افزایش می‌دهند.

شیوع بیماری قانقاریا

نرخ شیوع قانقاریا بسته به نوع آن متغیر است. ایسکمی بحرانی اندام که پیش‌گام قانقاریای خشک است، ۱ نفر از هر ۱۰۰ بزرگ‌سال بالای ۵۰ سال را درگیر می‌کند. این رقم در افراد بالای ۷۰ سالگی به ۱ مورد در هر ۵۰ نفر می‌رسد. قانقاریای گازی شیوع بیشتری دارد.

علائم قانقاریا

۱. علائم قانقاریای خارجی

{p>گاهی اوقات نخستین نشانه قانقاریای خشک، تشكيل خطوط قرمز در محيط بافت درگیر است که با گذشت زمان به رنگ سیاه در می‌آیند.

قانقاریا علائم دیگری نیز دارد، از جمله:

• زخم قرمز، دردناک یا متورم.
• زخم حاوی چرک یا بوی ناخوشایند.
• احساس سرما در ناحیه خاصی از بدن.
• از دست دادن حس لمسی در ناحیه‌ای مشخص.
• احساس گرما یا تعریق موضعی.
• بازگشت درد در همان ناحیه.
• درد شدید.
• حالت تهوع.
• رنگ غیرطبیعی پوست (سبز مایل به سیاه، قرمز، آبی، برنزی).

۲. علائم قانقاریای داخلی

قانقاریای داخلی بافت‌ها و اعضایی را در برون بدن درگیر می‌کند. در این حالت، فرد علائمی بر روی پوست یا اندام‌های حرکتی ندارد، اما با علائم سیستمی دیگر روبرو می‌شود، از جمله:

تشخیص قانقاریا

پزشک با توجه به سوابق پزشکی و علائم بالینی شما، قانقاریا را تشخیص می‌دهد. برای تایید دقیق‌تر و تعیین rozsah بیماری، ممکن است از روش‌های تشخیصی زیر استفاده کند:

• بازدید آزمایشگاهی بافت و نمونهای مایع: نمونه‌برداری از مایعات ناحیه درگیر جهت شناسایی باکتری عامل بیماری در میکروسکوپ انجام می‌شود.
• آزمایش خون: افزایش تعداد گلبول‌های سفید نشانه عفونت قانقاریایی است. همچنین کشت خون برای تشخیص نوع باکتری انجام می‌گردد.
• تصویربرداری: روش‌هایی نظیر پرتو ایکس، MRI و CT Scan تشخیص پراکنش قانقاریا در بافت‌های داخلی را آسان‌تر می‌سازند. اگر قانقاریا ناشی از اختلال گردش خون باشد، پزشک ممکن است آرteriوگرام درخواست دهد. در این تست، با کمک پرتو ایکس و ماده کنتراست، جریان خون در شریان‌ها و میزان انسداد بررسی می‌شود.

درمان قانقاریا چیست

[[OAR_MEDIA_1]]

۱. دبریدمان بافت

در موارد شدید قانقاریا، احتمالاً ضرورت دارد که بافت یا عضو مرده جراحی و برداشته شود؛ به این فرآیند دبریدمان می‌گویند. این عملیات با ابزارهای جراحی یا مواد شیمیایی انجام می‌پذیرد. هدف از این جراحی، استئصال ناحیه نخرótica برای جلوگیری از پراکنش عفونت و رهایی بدن از بافت مرده است.

یک روش جایگزین، دبریدمان حشره‌ای است که در آن از لارو حشره برای خوراندن باکتری‌ها و بافت مرده استفاده می‌شود. پزشکان در موارد نادری از این روش بهره می‌برند. پوست‌پیوست نیز می‌تواند برای پوشش ناحیه صدمه‌دیده و ترمیم بافت مورد استفاده قرار گیرد. در این روش، بخشی از بافت سالم بیمار برداشته شده و بر روی زخم قرار می‌گیرد.

۲. مصرف آنتی‌بیوتیک

پزشک ممکن است برای از بین بردن باکتری‌ها آنتی‌بیوتیک تجویز نماید. این داروها معمولاً به صورت درون‌ریزی (IV) به بیمار داده می‌شوند.

۳. جراحی عروق

{p>جراحی عروق مانند بای‌پس یا آنژیوپلاستی برای بیمارانی که علت قانقاریای آن‌ها عدم گردش خون مناسب است، تدوین می‌شود تا جریان خون بهبود یابد.

۴. اتاق اکسیژن هیپرباریک

بیماران مبتلا به قانقاریای گازی در محیطی غنی از اکسیژن تحت درمان قرار می‌گیرند تا رشد باکتری‌ها مهار شود. این اقدام به بهبود پوست کمک کرده و اکسیژن‌رسانی به بافت‌های آسیب‌دیده را تسریع می‌کند.

۵. قطع عضو

در موارد بسیار پیشرفته، قطع اندام‌ها یا انگشتان دست و پا برای نجات جان بیمار ضروری می‌شود. افرادی که دچار آمپوتاسیون شده‌اند می‌توانند از پروتزها یا اندام‌های مصنوعی برای جایگزینی بخش از دست رفته بدن بهره‌مند شوند.

پیامدهای عدم درمان قانقاریا

گاهی قانقاریا در مراحل اولیه و بدون عوارض جانبی جدی درمان می‌شود. با این حال، در موارد شدید و در صورت عدم درمان به موقع، می‌تواند به قطع عضو منجر شود.

قانقاریا برای برخی افراد خطرناک و کشنده است، مانند:

• بیماران دارای بیماری‌های پایه پیچیده.
• درگیری مناطق وسیعی از بدن.
• تأخیر در آغاز درمان.

بر اساس پژوهشی در سال ۲۰۲۰، بیشترین آمار مرگ‌ومیر ناشی از قانقاریای فورنیه (تناسلی) در افراد دارای بیماری‌های خاص گزارش شده است، از جمله:

عدم درمان قانقاریا می‌تواند به شوک سپتیک منجر گردد. عوارض این شوک شامل موارد زیر است:

• تغییر حالت روانی;
• افت خطرناک فشار خون;
• ناتوانی عضوی.

سپتیک می‌تواند کشنده باشد.

پیش‌بینی بیماری قانقاریا

آینده فرد مبتلا به قانقاریا به متغیرهای متعدد بستگی دارد، از جمله:

• rozsah پراکنش قانقاریا.
• زمان آغاز درمان.
• ناحیه درگیر.
• سلامت عمومی بیمار.

پیشگیری از قانقاریا

برای به حداقل رساندن آسیب و حفظ بافت، قانقاریا باید در سریع‌ترین زمان ممکن درمان شود. افراد دیابتی یا مبتلا به بیماری‌های عروقی باید به طور منظم دست‌ها و پاهایشان را از منظر علائم قانقاریا بررسی کنند، از جمله:

• هرگونه ورم، ترشح و قرمزی messy نشانه عفونت;
• زخم‌هایی که به خوبی بهبود نمی‌یابند;
• تغییر رنگ پوست.

مصرف آنتی‌بیوتیک پیش و پس از جراحی با دستور پزشک می‌تواند از گسترش عفونت‌های قانقاریایی جلوگیری نماید. ترک سیگار، رژیم غذایی سالم و ورزش منظم نیز گردش خون را بهبود می‌بخشند.

لازم است نکات مهم زیر را همواره در نظر داشته باشید:

• پاهایتان را به طور منظم توسط پزشک معاین کنید.
• با پای برهنه بیرون نروید.
• ناخن‌های پا را با سوهان کوتاه کنید و از ناخن‌گیر استفاده ننمایید.
• جوراب بپوشید و از کفش مناسب استفاده کنید.

نظر شما

شما چقدر با بیماری قانقاریا آشنایی دارید؟ آیا تا به حال با این عارضه روبرو شده‌اید؟ در صورت تمایل، می‌توانید تجربیات و نظرات خود را در بخش ارسال دیدگاه برای ما بنویسید و این مطلب را از طریق شبکه‌های اجتماعی با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

لارنگوسکوپی آزمایشی است که پزشک برای بازدید حنجره (جعبه صوتی) انجام می‌دهد. این آزمایش امکان پذیر به دلایل گوناگون همانند بازدید علت سرفه و گلودرد تا پیداکردن جسم خارجی و بیرون‌آوردن آن منفعت گیری بشود. احتمالا از خودتان سوال کنید لارنگوسکوپی چطور انجام می‌بشود و چطور باید برای آن آماده شد. برای کسب اطلاعات زیاد تر درمورد این آزمایش تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

لارنگوسکوپی چیست؟

لارنگوسکوپی روشی است که پزشک با منفعت گیری از آن حنجره را بازدید می‌کند. حنجره در سخن بگویید‌کردن، تنفس و بلع نقش دارد. این جعبه حیاتی در پشت گلو و بالای نای قرار گرفته است. تارهای صوتی درون حنجره قرار گرفته‌اند و به همین علت پزشک برای دیدن حنجره و قسمت‌های نزدیک به آن از لارنگوسکوپی منفعت گیری می‌کند.

لارنگوسکوپی با منفعت گیری از لارنگوسکوپ، یک لوله منعطف با منبع نور، لنز و دوربین فیلم‌برداری، انجام می‌بشود تا حنجره از نزدیک دیده بشود. این چنین لارنگوسکوپ ابزاری دارد که دکتر می‌تواند با آن از حنجره شما نمونه بافتی تهیه کند. این آزمایش امکان پذیر در مطب پزشک یا به‌دست جراح در اتاق عمل انجام بشود.

کاربرد لارنگوسکوپی

لارنگوسکوپی را متخصص گوش‌وحلق‌وبینی یا جراح سروگردن انجام می‌دهد و برای تشخیص مشکلاتی همانند دستوفونی تا التهاب حنجره و حتی مشکلات جدی همانند سرطان حنجره به کار می‌رود. لارنگوسکوپی برای موارد فرد دیگر هم کاربرد دارد، از جمله:

• گیرکردن چیزی در گلو؛
• بازدید التهاب و ورم؛
• بازدید مشکل تنفسی یا بلع؛
• گوش‌دردی که از بین نمی‌رود؛
• برداشتن توده.

انواع لارنگوسکوپی

• لارنگوسکوپی غیرمستقیم: در مطب پزشک انجام می‌بشود. نزدیک به ۵ تا ۱۰ دقیقه زمان می‌برد و ساده‌ترین شکل لارنگوسکوپی است. در این روش لوله لارنگوسکوپ از راه دهان داخل می‌بشود.
• لارنگوسکوپی مستقیم با فیبر نوری: اکنون زیاد تر پزشکان از این روش منفعت گیری می‌کنند که به آن لارنگوسکوپی منعطف هم می‌گویند و کمتر از ۱۰ دقیقه زمان می‌برد. در این روش لوله لارنگوسکوپ از راه بینی داخل می‌بشود. داخل بینی داروی بی‌حسی یا ضداحتقان منفعت گیری می‌بشود.
• لارنگوسکوپی مستقیم: پزشک از یک لارنگوسکوپ برای فشاردادن زبان و بالاآوردن اپی‌گلوت منفعت گیری می‌کند. این روش طبق معمول زیاد تر از ۴۵ دقیقه زمان می‌برد و برای گذاشتن لوله تنفسی، برداشتن توده یا مثالبرداری منفعت گیری می‌بشود. این روش در اتاق عمل انجام می‌بشود و بیهوشی عمومی ملزوم دارد.

مرحله های لارنگوسکوپی

پزشک با دقت به شرایط شما نوع لارنگوسکوپی را انتخاب می‌کند که امکان پذیر در مطب پزشک یا اتاق عمل صورت گیرد. برای مثال امکان پذیر پزشک لارنگوسکوپی جراحی را در اتاق عمل انجام دهد که به آن لارنگوسکوپی مستقیم می‌گویند. در این روش از لارنگوسکوپ منعطف منفعت گیری می‌بشود و امکان پذیر با مثالبرداری و دیگر جراحی ها همراه باشد.

۱. قبل از لارنگوسکوپی

اگر جراحی داشته باشید، بیهوشی عمومی دریافت می‌کنید. تیم پزشکی نکاتی را به شما یادآوری می‌کنند، از جمله:

• امکان پذیر قبل از جراحی عکس‌برداری پرتوی ایکس تجویز بشود؛
• شب قبل از جراحی ناشتا باشید؛
• قبل از جراحی داروی خاصی مصرف نکنید؛
• اگر سیگار می‌کشید، بیشتر از یک هفته قبل از جراحی سیگارکشیدن را متوقف کنید؛
• سپس از جراحی با یک همراه به خانه بروید.

نیاز نیست برای جراحی چیز خاصی آماده کنید.

۲. زمان لارنگوسکوپی

۱. لارنگوسکوپی در مطب

• در زیاد تر موارد، از یک آینه کوچک مورب و نور برای بازدید جعبه صوتی منفعت گیری می‌بشود. برای این کار به پشت روی صندلی دراز می‌کشید، پزشک با یک گاز استریل زبان شما را می‌گیرد و با پشتیبانی نور و آینه گلوی شما را بازدید می‌کند.
• امکان پذیر از یک لارنگوسکوپ منعطف منفعت گیری بشود. این لوله منعطف از راه بینی داخل گلو شما می‌بشود.
• احتمالا پزشک مقدار مقداری داروی بی‌حسی و ضداحتقان به بینی شما بزند. داروی بی‌حسی طعم تلخی دارد.
• امکان پذیر حالت سرفه داشته باشید، اما به‌گمان زیاد این حالت فروکش می‌کند.
• پزشک لوله منطعف لارنگوسکوپ را از راه بینی داخل گلو می‌کند.
• امکان پذیر از شما بخواهند در طول فرایند سخن بگویید کنید تا کارکرد جعبه صوتی شما بازدید بشود.
• در برخی شرایط، امکان پذیر لوله از راه دهان داخل بشود.

۲. لارنگوسکوپی مستقیم در اتاق عمل

پزشک از لارنگوسکوپی خاصی منفعت گیری می‌کند که از راه دهان داخل می‌بشود. از آنجایی که بیهوشی عمومی دریافت می‌کنید، چیزی حس نمی‌کنید.

۳. سپس از لارنگوسکوپی

۱. لارنگوسکوپی در مطب

• تا چند دقیقه سپس از لارنگوسکوپی در بینی و گلویتان حس بی‌حسی دارید. این حالت طبق معمول سپس از ۲۰ دقیقه از بین می‌رود.
• تا وقتی‌ که دهان و گلویتان بی‌حس است، از خوردن و آشامیدن پرهیز کنید.

۲. جراحی لارنگوسکوپی

• سپس از جراحی تا زمان ازبین‌رفتن تاثییر داروی بیهوشی باید در اتاق ریکاوری بمانید تا عوارض جانبی و مشکلات احتمالی بازدید شوند.
• امکان پذیر گلودرد خفیف یا گرفتگی صدا داشته باشید. تا چند زمان سپس از جراحی به حنجره‌تان استراحت دهید.

عوارض لارنگوسکوپی

تشکیل عوارض جانبی با لارنگوسکوپی درون نوشته نادر است. اگر نگرانی خاصی دارید، با پزشک سخن بگویید کنید. لارنگوسکوپی مستقیم در اتاق عمل طبق معمول ایمن است، بااین‌حال احتمالا عوارض جانبی داشته باشد از جمله:

نحوه بیوپسی در لارنگوسکوپی

بیوپسی یعنی برداشتن نمونه کوچکی از بافت برای برسی. برای این کار از وسیله کوچکی همانند موچین مینیاتوری منفعت گیری می‌بشود. این وسیله از طریق لارنگوسکوپ به بافت می‌رسد. این روش در جراحی لارنگوسکوپی انجام می‌بشود. در برخی شرایط، بیوپسی در لارنگوسکوپی درون نوشته هم انجام می‌بشود.

نتیجه لارنگوسکوپی

نتیجه لارنگوسکوپی درون نوشته بلافاصله آماده می‌بشود. اما اشکار‌شدن نتیجه بیوپسی یا کشت امکان پذیر ۳ تا ۵ روز زمان ببرد. این قضیه برای جراحی لارنگوسکوپی شایع‌تر است. به این علت درمورد زمان آماده‌شدن نتیجه باید با پزشک سخن بگویید کنید.

تفاوت لارنگوسکوپی و اندوسکوپی

لارنگوسکوپی و آندوسکوپی هر دو ابزارهایی برای بازدید درون بدن‌اند. این چنین در هر دو از لوله‌ای منعطف شامل منبع نور، لنز و دوربین منفعت گیری می‌بشود. با این تفاوت که لارنگوسکوپی فقط برای بازدید حنجره منفعت گیری می‌بشود.

احتیاط‌های ملزوم

آزمایش لارنگوسکوپی طبق معمول عوارض خاصی ندارد، اما در رابطه این چند قضیه با پزشک سخن بگویید کنید:

• گلودردی که زیاد تر از چند روز طول کشیده است؛
• تب بالای ۳۸ درجه سانتی‌گراد (تب علامت عفونت است)؛
• سرفه خونی.

شما بگویید

شما چه مقدار با لارنگوسکوپی آشنایی دارید؟ آیا تابه‌حال از این روش منفعت گیری کرده‌اید؟‌ در صورت تمایل، می‌توانید توانایی و نظرتان را در تکه ارسال دیدگاه برایمان بنویسید و این نوشته را از طریق شبکه‌های اجتماعی با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

اگر زخم باز داشته باشید یا حیوانی شما را گاز گرفته باشد، احتمالا پزشک برای شما واکسن کزاز تجویز کند. کزاز نوعی بیماری باکتریایی جدی است که جهت انقباض عضلات و مشکلات تنفسی می‌بشود. هر زخمی، هرچند کوچک، امکان پذیر عرصه‌ساز کزاز بشود. بااین‌حال، منفعت گیری از واکسن کزاز تا حدی جلوی این بیماری را می‌گیرد. اگر زخمی در بدنتان دارید و در ۵ سال قبل واکسن کزاز نزده‌اید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید. می‌سوال کرد چرا؟ در این مقاله با ما همراه باشید تا برایتان توضیح بدهیم.

کزاز چیست؟

کزاز نوعی عفونت جدی است که باکتری کلستردیوم تیتانی ایجادش می‌کند. میکروب کزاز در خاک، گردوغبار و کود، به‌خصوص کود اسب، زندگی می‌کند. یکی از راه های انتقال کزاز ورود باکتری به بدن از طریق بریدگی پوست است؛ سپس عفونت تشکیل می‌بشود. سم این باکتری بر سیستم عصبی تاثییر می‌گذارد و از هر ۱۰ فرد مبتلا به کزاز یک نفر جان خود را از دست می‌دهد. علائم بیماری ۳ روز تا ۳ هفته (طبق معمول ۱۴ روز) سپس از ورود باکتری به بدن ابراز می‌کنند. اگر علائم زیاد سریع ابراز کنند، به گمان زیاد عفونت شدید است. کزاز مسری نیست و از فردی به فرد دیگر منتقل نمی‌بشود.

چه افرادی زیاد تر در معرض ابتلا به این بیماری‌اند؟

هر فردی که در برابر کزاز ایمن نیست، امکان پذیر به آن مبتلا بشود به‌خصوص:

• افرادی که با خاک، اسب و گردوغبار محیطی سرو‌کار دارند؛
• معتادان تزریقی؛
• افرادی که به آسیا، آفریقای جنوبی یا آمریکا سفر می‌کنند؛
• افرادی با زخم‌های پرخطر مشکوک به باکتری کزاز.

زخم‌ پرخطر چیست؟

برخی از زخم‌ها مستعد رشد باکتری کزازند، از جمله:

• زخم‌های باز (شکستگی استخوانی که پوست را سوراخ می‌کند)؛
• سوختگی؛
• عفونت دندانی؛
• سوختگی یا زخمی که به مداخله جراحی نیاز دارد و جراحی‌اش زیاد تر از ۶ ساعت طول می‌کشد؛
• زخم یا سوختگی که قسمت قابل‌توجهی از بافت را از بین برده باشد؛
• سوختگی یا زخم با گندیدگی سیستمیک؛
• گازگرفتگی حیوانات؛
• هر نوع زخم نفوذپذیر همانند زخم خار گل سرخ؛
• زخم‌های آلوده‌شده به خاک، کود اسب یا اشیای خارجی همانند تکه‌های چوب.

علائم کزاز

علائم کزاز طبق معمول ۷ تا ۱۰ روز سپس از عفونت ابراز می‌کنند. هرچند با دقت به شرایط، امکان پذیر این زمان از ۴ روز تا ۳ هفته متغیر باشد.

کزاز علائم مختلفی دارد، از جمله:

• انقباض عضلانی که از فک و گردن اغاز می‌بشود؛
• ناتوانی در بازکردن دهان (فک پایین)؛
• مدفوع خونی؛
• گلودرد؛
• حساسیت به لمس؛
• مشکلات بلع؛
• مشکلات تنفسی؛
• تشنج‌های دردناک؛
• بی‌نظمی ضربان قلب.

عوارض کزاز

کزاز امکان پذیر جهت مشکلات جدی و عوارض کشنده‌ای بشود، از جمله:

• خفگی؛
• نارسایی تنفسی؛
• ذات‌الریه؛
• نارسایی شدید کلیه؛
• تعریق شدید؛
• سردرد؛
• ناتوانی در حرکت؛
• سختی خون بالا؛
• سختی خون پایین؛
• دعوا قلبی.

تشخیص کزاز

طبق معمول تشخیص با معاینه فیزیکی و بازدید سابقه پزشکی همانند تزریق واکسن کزاز انجام می‌بشود و تشخیص کزاز از طریق تست‌های آزمایشگاهی سخت است.

درمان کزاز

کزاز نوعی بیماری تهدیدکننده زندگی است و اگر سریع درمان نشود، گمان دارد بیمار بمیرد. کزاز درمان‌های مختلفی دارد، از جمله بستری‌شدن در بیمارستان و دریافت:

• آنتی‌توکسین‌هایی به‌نام ایمونوگلوبین کزاز برای خنثی‌کردن سم کزازی که در گردش است و تا این مدت به بافت عصبی نچسبیده است؛
• داروهای ضدتشنج همانند دیازپام؛
• آرام‌کننده عضلانی همانند باکلوفن؛
• مسدودکننده عصبی‌عضلانی؛
• آنتی‌بیوتیک‌ها؛
• پنی‌سیلین، مترونیدازول یا تتراسایکلین؛
• تنفس مصنوعی برای مشکلات تنفسی شدید؛
• واکسن (داشتن کزاز شما را ایمن نمی‌کند و باید واکسن آن را دریافت کنید).

بهترین راه افت گمان ابتلا به کزاز دقت به نکات ایمنی برای پیشگیری از جراحت‌های پوستی است. برای مثال زمان باغبانی، دستکش دست‌تان کنید. این چنین برای زخم‌های کثیف یا زخم‌های نفوذپذیر همانند زخم خار گل سرخ پیشنهاد‌های پزشکی را انجام دهید. این چنین با دقت به آخرین مرحله واکسن شما، امکان پذیر پزشک تزریق بوستر کزاز را پیشنهاد کند.

واکسن کزاز

در برخی کشورها، واکسن کزاز به‌صورت ترکیب با دیگر واکسن‌های مربوط به بیماری‌های شدید و کشنده تزریق می‌بشود. این واکسن‌های ترکیبی با دقت به سن تزریق خواهد شد. برای درمان زخم مستعد کزاز امکان پذیر پزشک واکسن دوگانه دیفتری و کزاز را تجویز کند.

نحوه اثرگذاری واکسن کزاز

این واکسن که در زبان عامه به آن آمپول کزار هم می‌گویند، حاوی باکتری کشته‌شده یا غیرفعال‌شده است که با تحریک سیستم ایمنی جهت عکس العمل آن می‌بشود. چون باکتری زنده نیست، شما دچار کزاز نمی‌شوید، اما واکسن با واردکردن سم کزاز به بدن شما جهت می‌بشود که سیستم ایمنی آنتی‌بادی تشکیل کند. آنتی‌بادی‌ها پروتئینی‌هایی می باشند که با باکتری‌های عامل بیماری خاص مبارزه می‌کنند. وقتی که واکسن کزاز می‌زنید، بدن شما می‌تواند از شما در برابر باکتری کلستردیوم عامل کزاز محافظت کند.

نکات مهم درمورد واکسن کزاز

قبل از تزریق واکسن کزاز باید چند مسئله را در نظر بگیرید و به پزشک خبر دهید، از جمله:

• تب بالای ۳۸٫۵ درجه در روز واکسیناسیون؛
• عکس العمل جدی به واکسن در قبل؛
• اختلالات خون‌ریزی؛
• مشکلات عصبی؛
• سندروم گیلن باره؛
• جراحی پیوند تازه؛
• مصرف کورتیکواستروئیدها، داروهای درمان سرطان یا داروهای سرکوب سیستم ایمنی؛
• حساسیت شدید به هر چیزی؛
• بارداری.

انواع واکسن کزاز

واکسن کزاز انواع مختلفی دارد، از جمله:

• واکسن سه‌گانه کزاز-دیفتری-سیاه‌سرفه؛
• واکسن دوگانه کزاز-دیفتری.

واکسن کزاز برای کودکان

زمان‌بندی واکسن کزاز در ایران به این صورت است:

• در ۲، ۴، ۶ و ۱۸ماهگی و این چنین در ۲سالگی واکسن سه‌گانه کزاز-دیفتری-سیاه‌سرفه تزریق می‌بشود.
• سپس از تزریق ۲سالگی، هر ۱۰ سال یک بار واکسن کزاز تجدید می‌بشود.

واکسن کزاز برای بزرگ‌سالان

مصونیت به کزاز به‌مرور زمان افت می‌یابد و به همین خاطر دریافت دوز بوستر ملزوم است. این چنین دریافت دوره واکسن کزاز به هر فردی که در قبل واکسن دریافت نکرده است نظر می‌بشود.

واکسن کزاز در بارداری

تزریق واکسن ترکیبی دیفتری، کزاز و سیاه‌سرفه در سه‌ماهه سوم بارداری یا بلافاصله سپس از تولد نوزاد نظر می‌بشود. افراد در دوران شیردهی هم می‌توانند این واکسن سه‌گانه را دریافت کنند. برای اطلاعات زیاد تر با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض جانبی واکسن کزاز

واکسن‌های دیفتری، کزاز و هر عامل بیماری‌زای فرد دیگر ایمن می باشند و هرچند امکان پذیر عوارض ناخواسته‌ای داشته باشند. این عوارض طبق معمول خفیف‌اند، از جمله:

• درد، قرمزی یا ورم در ناحیه تزریق؛
• توده یا گره موقت در محل تزریق که به درمان نیاز ندارند و سپس از چند هفته از بین می‌رود؛
• تب خفیف؛
• سرگیجه؛
• گرفتگی عضلانی؛
• تغییرات بینایی؛
• لرز؛
• افت اشتها؛
• خستگی؛
• حالت تهوع؛
• استفراغ؛
• اسهال؛
• بی‌قراری، گریه، خواب‌آلودگی و خستگی در کودکان.

عوارض زیاد نادر واکسن کزاز

• نوریت بازویی (درد شدید شانه و بالای بازو)؛
• عکس العمل حساسیتی شدید.

اگر عوارض جانبی واکسن کزاز پیش‌بینی‌نشده، پایدار یا شدید بودند و شما را دلواپس کردند، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.

افت عوارض واکسن کزاز

عوارض جانبی واکسن کزاز طبق معمول خفیف و موقتی‌اند و به درمان نیاز ندارند. بااین‌حال، مراقبت سپس از واکسن کزاز و برخی از گزینه‌های درمانی عوارض جانبی واکسن را افت خواهند داد، از جمله:

• نوشیدن آب و مایعات زیاد؛
• افت لباس در کودکان و نوزادان؛
• مصرف پاراستامول با نظر پزشک؛
• قراردادن پارچه سرد روی محل تزریق.

شما بگویید

شما چه مقدار با میکروب کزاز آشنایی دارید؟ آیا واکسن کزاز را دریافت کرده‌اید؟ در صورت تمایل، می‌توانید توانایی و نظرتان را در تکه ارسال دیدگاه برایمان بنویسید و این نوشته را از طریق شبکه‌های اجتماعی با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

گامی برای تسلط شما بر توانایی‌های برقراری ربط

هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعت گیری از آن ملزوم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات زیاد تر