آژانس فضایی آمریکا (ناسا) به‌تازگی تایید کرد که ماموریت پهپاد دراگون‌فلای به مقصد تیتان، بزرگ‌ترین قمر سیاره زحل، در مسیر پرتاب در ژوئیه ۲۰۲۸ قرار دارد. این تصمیم به‌شدت مورد انتظار، به تیم ماموریت چراغ سبز می‌دهد تا به‌منظور آمادگی برای تاریخ پرتاب تازه، برنامه‌ریزی و آزمایش نهایی ماموریت را انجام دهد.
دراگون‌فلای که به اندازه‌ی یک ماشین طراحی شده، از سوی آزمایشگاه فیزیک کاربردی جانز هاپکینز (APL) در ایالت مریلند در دست ساخت است و در سال ۲۰۳۴ به تیتان خواهد رسید. انتظار می‌رود که این پهپاد هسته‌ای در طول ۲٫۵ سال ماموریت، در هر روز تیتانی (معادل ۱۶ روز زمینی) یک‌مرتبه پرواز انجام دهد و فرآیند‌های شیمیایی پیش‌از حیات را در مکان‌های گوناگون از پیش انتخاب‌شده در این قمر یخی جستجو کند.
تیتان تنها قمر در منظومه شمسی است که در احاطه‌ی جوی متراکم قرار دارد و از دریا‌های مایع روی سطح خود حمایت می‌کند. دانشمندان سیاره‌شناس از زمان‌ها پیش بر این باور بوده‌اند که تیتان به لطف شباهت به زمین باستانی غنی از متان، می‌تواند سرنخ‌هایی از پیدایش حیات ارایه دهد. رودخانه‌های هیدروکربن به همراه مواد آلی بالقوه پشتیبان حیات، سکونت‌پذیری این قمر یخی را تحکیم می‌کنند و دراگون‌فلای تلاش خواهد کرد تا به بررسی همین موضوع بپردازد.
<figcaption class="SingleImage__FigureCaption-sc-1sak0z0-2 eNuORg"نحوه فرود دراگون‌فلای روی تیتان.NASA/ /APL
درحالی‌که ماموریت دراگون‌فلای از سال قبل مجموعه‌ای از بازبینی‌های فنی جداگانه را پشت سر گذاشته و در مسیر تاریخ پرتاب اولیه‌ی خود در سال ۲۰۲۷ بود، ناسا زمان نهایی پرتاب را به علت نامعلوم‌بودن مقدار بودجه‌ی حاضر برای گسترش‌ی ماموریت در سال جاری و بعدی، به تعویق انداخت.
سازمان فضایی آمریکا در بیانیه‌ای اعلام کرد بودجه‌ی پیشن‌هادی سال ۲۰۲۵ برای ناسا که از ماه مارس از سوی دولت بایدن منتشر شد، به اکتشافات سیاره‌ای رباتیک که شامل ماموریت دراگون‌فلای است، ۲٫۷۳ می‌لیارد دلار اختصاص می‌دهد؛ درحالی‌که هزینه‌ی کلی ماموریت در طول عمرش اکنون ۳٫۳۵ می‌لیارد دلار خواهد بود.
برچسب قیمتی یادشده به‌نحوه‌ی دیدنی از هزینه‌ی پیشن‌هادی اولیه برای دراگون‌فلای بالا‌تر است. وقتی دراگون‌فلای برای اولین‌بار در سال ۲۰۱۹ به‌عنوان چهارمین ماموریت برنامه مرز‌های نو ناسا انتخاب شد، گسترش‌ی آن به یک می‌لیارد دلار محدود شده بود. به گفته‌ی آژانس فضایی، بودجه‌ی ماموریت به علت طراحی‌های مبتنی بر چرخه‌ی تکرار، مشکلات زنجیره تامین ناشی از همه‌گیری کووید ۱۹ و بودجه‌ی اضافی برای موشک پرتابگر که تاخیر رسیدن به تیتان را با مختصر‌کردن فاز کروز فضاپیما جبران می‌کند، افزایش یافته است.
در سال‌های اخیر، چندین قسمت از پهپاد دراگون‌فلای، ازجمله سامانه‌های کنترل و ناوبری آن روی زمین آزمایش شده‌اند. در ژوئیه ۲۰۲۲، مهندسان ماموریت یک پهپاد شبیه دراگون‌فلای را برفراز تپه‌های شنی امپریال در کالیفرنیا که به تپه‌های غنی از مواد آلی تیتان شباهت دارند و در تونل‌های باد مرکز تحقیقات لانگلی ناسا در ویرجینیا به پرواز درآوردند. اکنون چراغ سبز ناسا به تیم ماموریت اجازه می‌دهد تا مراحل پایانی طراحی را پشت سر بگذارد.
نیکی فاکس، قائم‌مقام واحد ماموریت‌های علمی ناسا، در بیانیه‌ای گفت دراگون‌فلای یک ماموریت علمی شگفت‌انگیز با حمایت وسیع جامعه علمی است و ما از برداشتن قدم‌های بعدی در این ماموریت شوق‌زده هستیم. کاوش تیتان، مرز‌های اکتشافات فضایی با هواگرد‌ها را جابه‌جا خواهد کرد.