ناسا کاوشگر خورشیدی آیریس را در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۳ به مدار پرتاب کرد

ناسا کاوشگر خورشیدی آیریس را در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۳ به مدار پرتاب کرد

آیریس یک ماهواره رصد خورشیدی بود که برای بررسی شرایط فیزیکی اندام خورشیدی، به ویژه ناحیه واسط متشکل از کروموسفر، طراحی و ساخته شده بود.

این مأموریت به دنبال پاسخ به سه پرسش اصلی بود انواع انرژی غیر‌حرارتی که در کروموسفر و لایه‌های بالا‌ترین آن غالب هستند، مکانیزمی که کروموسفر از طریق آن جرم و انرژی را برای تاج و هلیوسفر تأمین می‌کند، و نحوه حرکت شار مغناطیسی و ماده از اتمسفر پایین خورشید به سمت بالا و نقش ظهور شار در پرتاب‌های جرمی.

برای دستیابی به این اهداف، آیریس از یک ابزار واحد استفاده می‌کرد که طیف‌سنج تصویربرداری فرا‌بنفش با نرخ فریم بالا بود.

داده‌های جمع‌آوری شده از این فضاپیما نشان داد که ناحیه رابط خورشید به می‌زان قابل توجه‌ی پیچیده‌تر از آنچه پیش از این تصور می‌شد است.

رابط خورشیدی شامل ویژگی‌هایی است که به عنوان بمب‌های حرارتی خورشیدی، جت‌های پلاسما با سرعت بالا، شعله‌های نانو و می‌نی گردباد‌ها توصیف می‌شوند. شناخت این پدیده‌ها گامی مهم در درک نحوه انتقال گرما به تاج خورشید محسوب می‌شود.