میرا یک تپ‌اختر است. متغیر‌های تپ‌اختر ستارگانی هستند که جرم کافی برای همجوشی هلیوم در هسته خود دارند. این ستارگان به دلیل انبساط و انقباض کل ستاره در حال تپش هستند. تغییر دما و تپش ستاره باعث تغییر درخشندگی می‌شود.
در عرض چند هفته درخشندگی میرا به قدر کامل افزایش یافت. در روز‌های بعد درخشندگی کاهش یافت تا اینکه در اکتبر همان سال از دید ناپدید شد.
در سال ۱۶۰۳، یوهان بایر میرا را به عنوان ستاره‌ای با قدر ۴ مشاهده، اندازه‌گیری و فهرست‌بندی کرد. سپس یوهانس هولواردا، ستاره‌شناس هلندی اهل فریزلند، در سال ۱۶۳۸ درخشش و تار شدن مجدد این ستاره سرخ را در بازه زمانی ۱۱ ماهه رصد کرد.
در حالی که انتظار نمی‌رفت این ستاره دوباره ظاهر شود، جسم مذاب در حال چشمک زدن و خاموش شدن بود. وجود آن با روشنایی متغیر، با دیدگاه ارسطویی مبنی بر کامل و ثابت بودن آسمان‌ها در تضاد بود.
یوهان هولیوس نیز از سال ۱۶۵۹ تا ۱۶۸۲ این ستاره را مشاهده کرد و در اثر تاریخی خود پردوموس آسترونومی ثبت نمود. او در سال ۱۶۶۲ به دلیل تغییرات عجیب آن نام میرا را بر آن نهاد. میرا درخشان‌ترین و معروف‌ترین تپ‌اختر طولانی‌مدت در آسمان محسوب می‌شود.