تحقیقات جدید نشان می‌دهد تخمیر مواد غذایی مزایای قابل‌توجه‌ی در مقایسه با پختن غذا داشته است؛ از جمله بافت نرم‌تر، افزایش محتوای کالری، بهبود جذب مواد مغذی و دفاع در برابر می‌کروارگانیسم‌های زیان‌آور. این فرآیند تنها به فضایی برای ذخیره‌سازی مانند یک گودال، غار یا سوراخی در زمین نیاز داشته و درست مانند بلیطی با هزینه ورودی کم و بدون استرس برای سلامت غذایی عمل می‌کرده است. محققان اشاره می‌کنند که به‌جای برنامه‌ریزی و استفاده از ابزار، اجداد اولیه می‌توان به‌طور اتفاقی با فرا‌یند تخمیر روبرو شده باشند.
براینت و همکاران در مقاله‌ی خود می‌نویسند شکار، مردارخواری از گوشت‌خواران بزرگ و بهره‌گیری از آتش خطرات خاص خود را دارند. احتمالا خطرات تخمیر قابل‌پیش‌بینی‌تر بوده و در نتیجه از طریق یادگیری فردی و فرهنگی یقین‌تر بوده است. تخمیر خارجی علاوه بر افزایش قابلیت جذب مواد مغذی، می‌تواند غذا‌های سمی را به مواد خوراکی تبدیل کند؛ همانند حذف سیانید از گیاه مانیوک یا کاساو.
محققان تأکید می‌کنند دوراندیشی و فهمیدن مکانیزم لازمه‌ی ظهور اولیه‌ی تخمیر خارجی نیست. اجداد اولیه‌ی ما امکان‌پذیر به‌سادگی غذا را به یک مکان رایج برده، آنجا رها کرده و به‌طور متناوب ضمن خوردن از این غذا، مقدار بیش‌تری نیز به آن اضافه کرده‌اند. می‌کروب‌های موجود در مواد غذایی قبلی امکان‌پذیر با اسیدی‌سازی اقلام تازه، به تخمیر آن‌ها منجر شده‌اند.
تیم پژوهش بر ضرورت انجام تحقیقات تجربی همچون مطالعات می‌کروبیولوژیکی، آنالیز‌های مقایسه‌ای و تحقیقات ژنتیکی و ژنومی برای حمایت یا رد فرضیه‌ی خود اصرار دارد. آن‌ها در بخشی از مقاله می‌نویسند انتقال تخمیر روده به یک عمل فرهنگی خارجی امکان‌پذیر یکی از نوآوری‌های مهم انسان بوده است که شرایط متابولیک ملزوم برای انتخاب به منظور گسترش مغز را آشکار می‌کند.
نتایج این مطالعه در ژورنال منتشر شده است.