پژوهشگران از جمله لدر معتقدند اشیاء کشف‌شده در سایت‌های باستانی گوناگون، شاهدی بر درک هنری بدوی در انسان‌تبارانی مانند نئاندرتال‌ها هستند.
بروس هاردی، دیرین‌انسان‌شناس کالج کنیون، می‌گوید غیبت شواهد به معنی عدم وجود آن‌ها نیست؛ تنها بخشی از این آثار باقی مانده و نمی‌توانند بازنمایی دقیقی از توانایی هنری نئاندرتال‌ها باشند.
بر اساس این نظر، تعداد زیادی از آثار هنری نئاندرتال‌ها از مواد فانی مانند چوب یا پوست حیوانات ساخته شده و از بین رفته‌اند؛ گویی می‌کل‌آنژ‌های نئاندرتالی وجود داشته‌اند که اثری از کارشان نمانده است.
هنر چه چیزی درباره ما می‌گوید؟
دریک هودسون، کارشناس هنر غار‌ها، توضیح می‌دهد که انسان‌تباران از طریق مهارت در ساخت ابزار‌های سنگی و بهره‌گیری از اشیا برای تحول زیستگاه، به درک هنری نیز رسیده‌اند.
نشانه‌های اتفاقی در طول ساخت ابزار‌ها می‌توانند به نماد‌های معنا‌دار تبدیل شده یا بعدا کپی و گسترش یابند. مغز انسان با این الگو‌های تکراری ارتباط برقرار کرده و از دیدن آن‌ها حس رضایت و خشنودی آشکار می‌کند.
پژوهش‌های سال ۲۰۱۹ با اسکن مغزی نشان داده‌اند که برخی نواحی مغز در مواجهه با آثار هنری واکنش نشان می‌دهند، هرچند می‌زان و چگونگی این واکنش در خویشاوندان منقرض‌شده و پیشینیان ما همچنان ناشناخته است.
نمونه‌های بارز شامل طرح‌های هشتگ‌مانند کشیده‌شده با رنگ اکر توسط هومو ساپیانس در غار بلومبوس آفریقای جنوبی و طرح‌های زیگزاگی هومو ارکتوس روی یک صدف با قدمت ۵۴۰ هزار سال در اندونزی می‌باشند.