در نهم آگوست ۱۹۷۵ مأموریت راهاندازی گردید. این فضاپیما نخستین مأموریت آژانس فضایی اروپا برای مطالعه منابع پرتو گاما بود. نتایج آن منجر به ایجاد فهرستی از این منابع شد که به کاتالوگ ۲ معروف است. همچنین این ماهواره یک نقشه کامل از منابع پرتو گاما در دیسک کهکشان راه شیری تهیه کرد.
این فضاپیما اولین بار توسط جامعه علمی اروپا در اواسط دهه ۱۹۶۰ ارائه شد و در سال ۱۹۶۹ توسط شورای ESRO تأیید گردید. مأموریت شامل یک ماهواره حاوی آشکارسازهای پرتو گاما بود که توسط ناسا به نمایندگی از ESRO به فضا پرتاب شد.
مأموریت در ۲۵ آوریل ۱۹۸۲ به پایان رسید، پس از اینکه ماهواره برای بیش از ۶.۵ سال، یعنی چهار سال بیشتر از زمان برنامهریزیشده، عملیاتی بوده و میزان دادههای پرتوهای گاما را ۲۵ برابر افزایش داده بود.
مأموریت یکی از موفقترین مأموریتهای فضایی است که هیچ تلسکوپ نوری یا ابزار دقیق علمی نداشت. این ماهواره تنها یک عملکرد داشت؛ نمایش جهت ستارگان یا اجرام دیگر و اندازهگیری میزان انتشار پرتو گامای آنها.
یکی از بزرگترین عملکردهای این ماهواره مشاهده ماکیان ایکس یک بود، سیاهچاله دوتایی پرتو ایکس پرجرم که حدود ۶ هزار سال نوری از خورشید فاصله دارد.