رتبهبندی کامل برندگان توپ طلا از بدترین تا بهترین در تاریخ فوتبال, دریافت جایزه توپ طلا دستاوردی است که تنها برای معدود بازیگران فوتبال محقق میشود. این افتخار نیازمند یک سال کامل تلاش، ثبات عملکرد و تسلط بر مهارتهای فنی است؛ بهگونهای که حاشیه خطا در آن بسیار باریک است. به همین دلیل، این جایزه معتبرترین و پرارزشترین تقدیر فردی در دنیای فوتبال محسوب میشود. معمولاً چه کسی برنده توپ طلا میشود؟
آمارها نشان میدهد که مهاجمها بیشترین سهم را در کسب این جایزه داشتهاند. از زمان تأسیس تا کنون، ۴۶ بازیکن توانستهاند این مدال را بگیرند. مدافعان و دروازهبانها به ندرت در لیست برندگان دیده میشوند و هافبکها نیز گاهبهگاه موفق به شکستن این قاعده شدهاند.
با وجود اینکه هیچکدام از برندگان را نمیتوان بازیکن ضعیفی دانست، اما سطح استعداد و تأثیر آنها در سال کسب جایزه تفاوتهای قابلتوجهی دارد. در این مقاله، تمام ۴۶ برنده بر اساس دو معیار اصلی سطح عملکرد در سال برنده شدن و میزان شایستگی نسبت به رقبا، از ضعیفترین تا قویترین رتبهبندی شدهاند.
رتبههای ۴۶ تا ۴۱ برندگان بحثبرانگیز ماتیاس سامر و ایگور بلانوف نامهایی هستند که اگرچه در کارنامهشان افتخاراتی درخشان وجود دارد، اما در مقایسه با اسطورههای دیگر، تأثیر کمتر در سال برنده شدن داشتهاند.
پاول ندود در سال ۲۰۰۳ برنده شد، در حالی که تیری آنری با ۴۲ گل و ۲۶ پاس گل فصل بینظیری تجربه کرده بود. فابیو کاناوارو تنها مدافع برنده در دهههای اخیر است که انتخاب او همچنان مورد بحث قرار دارد. مایکل اوون نیز به عنوان آخرین انگلیسی برنده، در سال ۲۰۰۱ پیش از رائول گونزالس قرار گرفت، امری که تا به امروز نظرات را دوطرفه کرده است.
رتبههای ۴۰ تا ۳۱ ستارگانی با تأثیر متفاوت آندری شفتشینکو در ۲۰۰۴ با ۲۴ گل و قهرمانی سری آ، برنده شد اما در ردههای پایینتر قرار میگیرد. انتخاب رودری در ۲۰۲۴ پیش از وینیسیوس جونیور، یکی از بحثبرانگیزترین تصمیمات اخیر بود. ژرژ ویا در ۱۹۹۵ برنده شد، هرچند رقبای بسیار قویتری در آن سال حضور داشتند. کریم بنزما با قهرمانی لیگ قهرمانان و لیگ ملتها، شایسته بود اما نظرات تقسیم شده است.
کوین کیگان، روبرتو باجو و ریوالدو (قهرمان لالیگا و کوپا آمریکا) در این بازه قرار دارند. استنلی متیوز، نخستین برنده در ۴۱ سالگی، و لوئیس فیگو که در سال انتقال جنجالی به رئال مادرید برنده شد، دیگر نامهای این بخشاند. رتبههای ۳۰ تا ۲۱ پایان دوره و آغاز سلطه جدید کاکا در ۲۰۰۷، آخرین برنده قبل از دوران دو قلو رونالدو-مسی بود. لو یاشین، تنها دروازهبان برنده تاریخ، جایگاه منحصربهفردی دارد.
لوکا مودریچ در ۲۰۱۸ با قهرمانی لیگ قهرمانان و فینال جام جهانی، شکستن دهساله سلطه دو ستاره را محقق کرد و همزمان برنده چهار جایزه بزرگ شد. رود خولیت، ژان-پیر پاپن، هریستو استویچکوف، عمر سیووری و اولگ بلوخین دیگر چهرههای این رده هستند که هر یک در زمان خود ستارههای درخشان فوتبال محسوب میشدند. رتبههای ۲۰ تا ۱۱ افسانههای واقعی فوتبال کارل هاینز رومنیگه دو بار برنده شد و در ۱۹۸۰ قهرمانی یورو را هم به ثمر رساند.
مارکو فان باستن با سه توپ طلا، مهاجم کامل تاریخ فوتبال است. رونالدینیو در ۲۰۰۵ با جادوی تکنیک، قهرمانی لیگ قهرمانان و لالیگا را بدست آورد. جورج بست، میشل پلاتینی، اوزهبیو و لوثار ماتئوس (قهرمان جام جهانی ۱۹۹۰) در این لیست حضور دارند. زینالدین زیدان تنها یکبار برنده شد، اما نقش او در قهرمانی ۱۹۹۸ فراموشنشدنی است. بابی چارلتون نیز مهره کلیدی قهرمانی انگلستان در ۱۹۶۶ بود.
ده برنده برتر تاریخ قلههای اوج این رده با نامهایی چون جیانی ریورا، ریمون کوپا (که جایزه بهترین جوانان به نام اوست) و لوئیس سوآرز (اسپانیایی) آغاز میشود. گرد مولر بمبافکن بایرن، آلفردو دیاستفانو، فرانتس بکنباوئر و یوهان کرویف (تأثیرگذارترین فوتبالیست تاریخ) برندگان چندگانهاند. رونالدو نازاریو با دو توپ طلا، برزیل را به اوج رساند.
رتبه یک و دو دو قلو بیرقیب کریستیانو رونالدو (۵ بار) و لیونل مسی (۸ بار) در سطحی کاملاً متمایز از تمام برندگان دیگر قرار دارند. سلطه نزدیک به دو دههٔ این دو بر جایزه، آنها را به منحصربهفردترین فوتبالیستهای تاریخ تبدیل کرده است. مسی با فاصله قابلتوجه در رتبه اول قرار دارد، اما هر دو در قلهای جدا از ۴۴ برنده دیگر ایستادهاند.