مارتینلی در طول زمان که با جیمی ژانگ گذراند، متوجه شد که ژانگ دوستان زیادی دارد اما هیچیک از آنها واقعی و دلسوز به نظر نمیرسند. دوستان پلاستیکی جیمی بیشتر شبیه مگسهایی بودند که برای منافعشان دور او جمع شدهاند. کارآگاه، جیمی را مردی مهربان و خوشقلب میدانست که تنها خواستهاش این بود که دوست داشته شود؛ اما در نهایت تنها رفیق واقعی او سگش چد بود.
ژانگ بدون هیچ منبع درآمد قابل مشاهدهای زندگی شیک و پرترجملی را به راه انداخته بود. جیمی به ریخت و پاش معروف بود و برای دورهمیهای بیدلیل و پایانناپذیر هزینهی زیادی میکرد. تا آنجا که کسی میدانست، او واقعا شغلی نداشت. به همه گفته بود که خیلی زود وارد بیتکوین شده و هزاران سکه در روزهای اولیه استخراج کرده است. میگفت که از سال ۲۰۰۹ در زمینهی کریپتو فعالیت داشته است؛ یعنی همان سالی که ساتوشی ناکاموتو و گروه کوچکی از توسعهدهندگان، بیتکوین را اختراع کردند.
اگرچه جیمی در خانهی ییلاقی ساده خارج از دانشگاه زندگی میکرد، اما ریختوپاشهای زیادی داشت؛ از جمله خرید خانهی کنار دریاچه، قایق، جتاسکی، ماشینهای گران مثل تسلا مدل اس و بیامو ایکس۵، سفرهای متعدد با پروازهای درجه یک، اقامت در هتلهای مجلل، غذاخوردن در لوکسترین رستورانها و خرید از گرانترین فروشگاهها.
در این میان هرکسی که با ژانگ دوست بود، از داراییهای او لذت میبرد. ژانگ از پول خرج کردن بهعنوان روشی برای تحتتأثیر قرار دادن آدمها استفاده میکرد. گویا تا وقتیکه موفق بود و میتوانست دوست داشته شود، با این موضوع مشکلی نداشت.
مثالی از بذرافشانی ژانگ در سال ۲۰۱۸
یکی از همکلاسیهای دانشگاه ژانگ تعریف میکند که او بهطور هیجانی کارهایی میکرد که به پول زیادی نیاز داشت و سپس همه را در آن شریک میکرد. در سال ۲۰۱۸، زمانی که تیم فوتبال محبوبش جورجیا بولداگز برندهی رز باول شد، ژانگ گروه کوچکی از دوستانش را به سفری به لسآنجلس دعوت کرد. جیمی نه تنها هزینهی تمام بلیتها را پرداخت، بلکه جت شخصی کرایه کرد. او به هر نفر ۱۰ هزار دلار داد تا همه بتوانند در بلوار رودیو درایو، شیکترین و گرانترین خیابان برلی هیلز، هرچیز لوکسی را که میخواهند بخرند.
تحقیقات سالها مأموران IRS در پرونده سیلکرود
درحالیکه ژانگ در لسآنجلس دستودلبازانه ریختوپاش میکرد، گروه کوچکی از مأموران واحد تحقیقات جنایی خدمات درآمد داخلی (IRS) در تلاش بودند تا راز جنایتی را حل کنند که به سالها قبل برمیگشت؛ پروندهای به نام سیلکرود.
ماجرای هک در سال ۲۰۱۲، توجه بازرسان را به خود جلب کرده بود. در جریان این هک شخصی ۵۰ هزار بیتکوین را از سایتی در دارکوب بهنام سیلکرود به سرقت برده بود. سیلکرود یکی از اولین بازارهای کریپتویی بود که خریداران و فروشندگان ناشناس در آن انواع و اقسام اجناس غیرقانونی اعم از مواد مخدر، اسلحه و چیزهای دیگری را که میخواستند از چشم پلیس مخفی بماند، مبادله میکردند.
طبق اسناد دادگاه، بهمرور زمان ارزش بیتکوینهای دزدیدهشده توسط هکر سیلکرود به بیش از ۳.۳ میلیارد دلار رسیده بود. مأموران توانستند موقعیت بیتکوینهای بهسرقترفته را در بلاکچینی که دفترکل عمومی همهی تراکنشهاست، ردیابی کنند؛ اما آنها موفق به شناسایی هویت صاحب جدید بیتکوینها نشدند. ماموران IRS سالها نظارهگر وجوهی بودند که سارق از حسابی به حساب دیگر منتقل و مقداری از آن را جدا میکرد، سپس بخشی از آن را برای پولشویی به میکسرهای کریپتو که بهمنظور پنهان کردن منبع پول طراحی شده بودند، هدایت میکرد.
اشتباه کوچک هکر که منجر به شناسایی شد
در نهایت چینآنالیسیس، شرکت تجزیه و تحلیل بلاکچین که در حال ردیابی کیف پولهای دیجیتال حاوی داراییهای به سرقترفته از سیلکرود بود، متوجه شد که هکر یک اشتباه کوچک مرتکب شده است. او حدود ۸۰۰ دلار را به یک صرافی رمزارز انتقال داد که از قوانین بانکی تعیینشده پیروی میکرد. سیاست شناسایی مشتری (KYC) که برای احراز هویت صاحب حساب استفاده میشود، یکی از همان قوانینی بود که سرانجام نوری به پرونده باز سرقت از سیلکرود تاباند.