شواهد مستقیم فرسایش جو مریخ توسط باد خورشیدی؛ یافتههای ۹ ساله مِیون

شواهد مستقیم فرسایش جو مریخ توسط باد خورشیدی؛ یافتههای ۹ ساله مِیون

شواهد مستقیم فرسایش جو مریخ توسط باد خورشیدی؛ یافتههای ۹ ساله مِیون, تحقیقات جدید بر اساس دادههای نهساله فضاپیمای مدارگرد مِیون (MAVEN) نشان میدهد که یونهای موجود در لایههای بالایی جو مریخ تحت تأثیر تداومی باد خورشیدی دچار فرایندی موسوم به اسپاترینگ شدهاند.

این پدیده یکی از عوامل اصلی در رقیق شدن تدریجی و نابودی بخش عظیم از غلاف گازی سیاره قرمز در طول تاریخ زمینشناختی آن شناخته میشود.\مکانیزم اسپاترینگ و نقش میدان مغناطیسی\\اسپاترینگ فرایندی است در آن یونهای پرانرژی و پرسرعتِ باد خورشیدی با اتمها و مولکولهای جو سیاره برخورد کرده و آنها را با سرعت فرار از جاذبه سیاره به فضا پرتاب میکنند.

در نتیجه، لایههای بالایی جو مستقیماً در معرض جریان مداوم ذرات خورشیدی قرار گرفته و طی میلیونها سال، حجم قابلتوجهی از گازهای جوی و بخار آب از دست رفته است.\یون آرگون؛ شاهد عینی فرسایش جوی\\تیم علمی با تمرکز بر یون آرگون، عنصری بیفعالی که به عنوان نشانگر دقیق برای ردیابی اسپاترینگ عمل میکند، الگوهای توزیع ارتفاعی آن را تحلیل کردهاند.

پایدار باقی مانده است.\این نوسانات در همزمان با طوفانهای خورشیدی تشدید مییابد که تداوم و فعال بودن فرآیند اسپاترینگ در حال حاضر را تایید میکند.

مهمتر از آن، تفکیک ایزوتوپی آرگون نشان میدهد ایزوتوپهای سبکتر به راحتی از جو خارج شدهاند، در حالی که ایزوتوپهای سنگینتر در جو باقی ماندهاند.

این امضای ایزوتوپی، شواهد قویای بر فرسایش تدریجی و طولانیمدت جو در مقیاسهای زمانی زمینشناختی فراهم میآورد.\تأیید نظریههای پیشین و پیامدها برای اقلیم اولیه مریخ\یافتههای مِیون نه تنها مدلهای نظری قبلی درباره سرد و خشک شدن مریخ را تأیید میکنند، بلکه نشان میدهند اسپاترینگ احتمالاً از دوران نوجوانی خورشید — زمانی که تابش فرابنفش و جریان ذری بسیار شدیدتر از امروز بوده — فعال بوده و موتور اصلی از دست رفتن اکثریت جو و آب سطحی سیاره بوده است.

فقدان میدان مغناطیسی سراسری، پیششرط اساسی برای وقوع این فرسایش گسترده جوی بوده است.\فضاپیمای مِیون از سال ۲۰۱۴ در مدار مریخ مستقر شده و با مجموعه ابزارهای پیشرفته، پروفیلهای دقیق دمایی، ترکیبی و دینامیکی جو را ثبت میکند. دادههای نهساله این مأموریت، تصویری بیسابقه از تعامل باد خورشیدی با جو سیارهای بیمیدان مغناطیسی ترسیم کرده و درک ما از تکامل اقلیمی سیارات زمینی را عمیقتر ساخته است.