این رویداد در بیست و دومین چرخه خورشیدی ثبت‌شده از سال ۱۷۵۵ رخ داد. رصد گسترده فعالیت لکه‌های خورشیدی از همان سال آغاز شده بود. چرخه بیست و دوم، ۹.۹ سال طول کشید که از سپتامبر ۱۹۸۶ آغاز و در آگوست ۱۹۹۶ به پایان رسید. حداکثر تعداد لکه‌های خورشیدی صاف در نوامبر ۱۹۸۹ به ۲۱۲.۵ و حداقل آن ۱۳.۵ رسید.
طوفان ژئومغناطیسی ناشی از این شعله، ریز‌تراشه‌ها را تحت تأثیر قرار داد و باعث توقف کلیه معاملات در بازار سهام تورنتو شد. شعله ۲۰ قوی‌تر از شعله ۱۵ بود که در مارس همان سال رصد شده بود.
این شعله همچنین شفق‌های بسیار شدیدی را ایجاد کرد و طوفانی ژئومغناطیسی را به وجود آورد که شبکه انتقال برق هیدرو-کبک را دچار فروپاشی نمود.
خورشید در آن سال مسئول نقص در بسیاری از رایانه‌های شخصی در سراسر کانادا و قطع دو ساعته برق در بخش‌هایی از این کشور شناخته شد.
با وجود قدرت کمتر شعله ۱۵، وقوع آن تنها پنج ماه قبل از طوفان آگوست ۱۹۸۹، بینشی در مورد پیش‌آمد‌های احتمالی فراهم کرد. در زمان شعله‌ور شدن ۱۵، نگرانی‌های فوری درباره حمله احتمالی و جنگ سرد به وجود آمد.
از سال ۱۹۹۵، طوفان‌های ژئومغناطیسی و شعله‌های خورشیدی توسط رصدخانه خورشیدی و هلیوسفر (سوهو) رصد می‌شوند. بر اساس داده‌های سوهو، شعله‌های قدرتمند دیگری نیز در آوریل ۲۰۰۱، اکتبر ۲۰۰۳ و نوامبر ۲۰۰۳ فوران کردند.