پژوهش تازه‌ای با ارائه مدل ریاضی جدید نشان می‌دهد که انبساط جهان ما می‌تواند ناشی از ادغام آن با جهان‌های نوزاد دیگر باشد. محاسبات پژوهشگران می‌کند که این سناریو با رصد‌های کیهانی هم‌سو‌تر از مدل استاندارد کیهانی است.
به گفته دانشمندان، جهان جوان ما به دام جهانی بزرگ‌تر افتاده و این جذب باعث انبساط فوق سریع در لحظات اول شده است. این نظریه نیازی به می‌دان تورم فرضی ندارد و می‌تواند برخی از چالش‌های کیهان‌شناسی را حل کند.
پس از فرآیند جذب، جهان ما با برخورد با جهان‌های نوزاد دیگر گسترش خود را ادامه داده است. مشاهدات آتی تلسکوپ‌های اقلیدس و جیمز وب قادر خواهند بود صحت این مدل را آزمون کنند.