رودخانه دلتای مروارید با عبور روزانه بیش از چهار هزار کشتی، یکی از پرترافیکترین مسیرهای آبی جهان محسوب میشود. با ساخت تونل زیر دریایی در میانه این شاهراه، کشتیها اکنون بدون نیاز به دور زدن یا عبور از زیر پل، به راحتی میتوانند از این مسیر بگذرند. این ایده از نظر مفهومی شبیه به طرح تنگه اورسوند برای اتصال کپنهاگ به مالمو است. فاز اول شامل پل و تونل زیر دریایی در سال ۲۰۱۱ به اتمام رسید.
فاز سوم اتمام پروژه
پس از اتمام تونل زیر دریایی، مسیر به یک جزیره مصنوعی در نزدیکی هنگکنگ و فرودگاه این شهر رسید. از آنجا پل با طول ۱۲ کیلومتری ادامه یافت تا به خاک هنگکنگ برسد. ساخت فاز سوم در سال ۲۰۱۱ آغاز شد و فرآیند تکمیل آن تا ششم فوریه ۲۰۱۸ ادامه داشت.
با افتتاح این سازه، مسیر غیرمستقیم بین ژوهای و هنگکنگ از ۱۶۰ کیلومتر به ۵۵ کیلومتر کاهش یافت و رانندگان اکنون میتوانند فاصله شرق به غرب و برعکس دلتای مروارید را در کمتر از سی دقیقه طی کنند.
چالشهای پیش رو در پروژه
علاوه بر مخالفت مقامات هنگکنگ با ساخت پل، سازندگان با چالشهای دیگری نیز روبرو شدند که باعث تأخیر در افتتاحیه شد. یکی از دغدغههای اصلی، تأمین امنیت کارگران بود. منابع غیررسمی اعلام کردند در طول ساخت این سازه، نزدیک به ۶۰۰ نفر از کارگران، اکثرا اهل هنگکنگ، جان خود را از دست دادهاند. این موضوع باعث شد اتحادیه عمومی کارگران کارگاههای ساختمانی در هفدهم آوریل ۲۰۱۷ دست به اعتراض بزند و از دولت اقدامات سریع خواست.
علاوه بر این، مشخص شد تعدادی از تستهای مقاومت بتن جعل شدهاند که منجر به بازداشت ۱۷ نفر در این ارتباط گردید. این اتفاق دپارتمان بزرگراههای هنگکنگ را وادار کرد تا آزمایشهای بتن را مجددا انجام دهد. نگرانیهای زیستمحیطی نیز همچنان وجود دارد و احتمال برخورد دلفینهای منطقه با سازه و آسیب دیدن آنها مطرح است.
حقایق شگفتانگیز درباره پل هنگکنگ-ماکائو-ژوهای
سازندگان برای اجرای این پروژه کلان، بیش از ۴۲۰ هزار تن فولاد مصرف کردهاند؛ معادل شصت برابر وزن برج ایفل و ده برابر ورزشگاه المپیک پکن. همچنین بیش از سی هزار مترمکعب بتن به کار رفته که حجم آن ۷۵۰ برابر بتن مورد نیاز برای ۷۵۰ واحد مسکونی ۱۰۰ متری است.