تحلیل تازه دادههای تلسکوپ فضایی هابل بیان میکند یک چرخش کامل اورانوس به دور محور خود ۱۷ ساعت و ۱۴ دقیقه و ۵۲ ثانیه به طول میانجامد که این مقدار ۲۸ ثانیه بیشتر از برآوردهای قبلی است که برپایه اطلاعات فضاپیما وویجر ۲ استخراج شده بود.
به گزارش سایت اسپیس، تیم علمی با استفاده از ده سال مشاهدات هابل میان سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۲ توانست حرکت شفقهای قطبی اورانوس را ردیابی نماید و قطبهای مغناطیسی این سیاره را با دقت بالاتری مکانیابی کند. جان مایه این کار باعث شد دوره چرخش با عدم قطعیت بسیار کمتر محاسبه گردد.
ژانویه ۱۹۸۶ فضاپیما وویجر ۲ از کناری اورانوس عبور کرد و تنها مأمورتی است که تا به امروز این غول یخی را از نزدیک بازدید نموده است. دادههای رادیویی و میدان مغناطیسی آن زمان پایه محاسبه ۱۷ ساعت و ۱۴ دقیقه و ۲۴ ثانیه برای طول روز شد، اما خطای ذاتی در تعیین طول جغرافیایی منجر به عدم قطعیت ۱۸۰ درجهای در مختصات سیاره گردید.
لوران لمی، رئیس تیم پژوهش از رصدخانه پاریس، تأکید کرد که مشاهدات پیوسته هابل نقش کلیدی داشته زیرا بدون حجم بالای دادهها شناسایی سیگنال دورهای با این دقت غیرممکن میبود. روش جدید اکنون میتواند برای تعیین سرعت چرخش هر جسم آسمانی که میدان مغناطیسی و شفق قطبی دارد، از جمله سیارات فراخورشیدی، بکار رود.
<figcaption class="wp-element-caption"این تصویر اورانوس و دینامیک شفق قطبی آن را در ۸، ۱۰ و ۲۴ اکتبر ۲۰۲۲ نشان میدهد.
برآورد بهروز شده سیستم مختصاتی قابلاعتمادی برای اورانوس فراهم آورده که انتظار میرود دههها اعتبار خود را نگه دارد تا مأموریتهای آتی دادههای دقیقتری ارائه کنند. این نتایج همچنین در برنامهریزی مسیرهای مداری و انتخاب نقاط ورود به جو برای ماموریتهای آینده به اورانوس راهنمایی خواهد کرد.
مقاله کامل این پژوهش در نشریه نیتشر آسترونومی منتشر شده است.