کشف کهکشان تاریک بدون ستاره در نزدیکی کهکشان راه شیری با تلسکوپ فست چین

اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ رادیویی غولپیکر فست در چین، اثری از کهکشانی روحگونه را در دل آسمان رصد کردهاند که بیصدا و بینور در همسایگی کهکشان راه شیری پنهان شده است. این کهکشان تودهای کوچک، بدون ستاره و پرسرعت از گاز هیدروژن است که تمام ویژگیهای پیشبینیشده برای کهکشان تاریک را دارا میباشد. در صورت تأیید نهایی، این کشف میتواند به یکی از بزرگترین معماهای کیهانشناسی موسوم به ماهوارههای گمشده پاسخی تازه ارائه دهد.

ابری فشرده از هیدروژن که به صورت دیسک میچرخد

نتایج این پژوهش که در ژورنال ساینس ادوانسز منتشر شده، ابری فشرده از هیدروژن با نام –11.5 را توصیف میکند که درون ابری بزرگتر و سریعتر به نام قرار دارد. این ساختار عجیب توسط تیمی بینالمللی اخترشناس شناسایی شده است. در حالی که بیشتر ابرهای پرسرعت صرفا تودههایی بیساختار از گاز هستند، این ابر جدید تفاوت آشکاری دارد و به صورت منظم میچرخد.

بر اساس گزارش گیزمودو، مشاهدات فوقالعاده حساس تلسکوپ فست، الگوی چرخشی مشخصی را درون این ابر نشان میدهد؛ گازهای آن به شکلی دیسکمانند سازمانیافته شدهاند، ساختاری که معمولا در کهکشانهای کوتوله دیده میشود. نکته عجیب اینجاست که هیچ اثری از ستارهها در این ابر دیده نمیشود و حتی گاز مولکولی، ماده اصلی شکلگیری ستارهها، نیز در آن وجود ندارد. به عبارت دیگر، –11.5 تنها از گاز هیدروژن تشکیل شده که در فضا میچرخد، بیآنکه چیزی درونش بدرخشد؛ یعنی یک کهکشان تاریک واقعی.

کهکشان تاریک در فاصله ۲۷۸ هزار سال نوری از زمین

با استفاده از معادلات حرکت کهکشانی و رابطه تولی-فیشر، پژوهشگران فاصله این ابر از زمین را حدود ۲۷۸ هزار سال نوری برآورد کردهاند؛ یعنی این ساختار تاریک در همسایگی کهکشان ما جای دارد. جرم این ابر چیزی بین ۳۰ تا ۵۰۰ میلیون جرم خورشیدی تخمین زده شده که اگرچه زیاد نیست، اما به اندازهای است که بتوان آن را یک کهکشان به حساب آورد.

آنچه به –11.5 عنوان جذاب کهکشان تاریک را میدهد، محتوای ماده تاریک آن است. پژوهشگران معتقدند این ابر را هالهای بزرگ از ماده تاریک کنار هم نگه داشته است و این ویژگی آن را به یکی از بهترین نامزدهای کهکشان تاریک تبدیل میکند؛ نوعی کهکشان نظری که عمدتا از ماده تاریک تشکیل شده و هیچ ستاره قابل مشاهدهای ندارد.

سرنخی برای یافتن کهکشانهای کوتوله گمشده

البته این نخستین بار نیست که دانشمندان به برخی از ابرهای پرسرعت به چشم کهکشانهایی پنهان نگاه میکنند. اما بیشتر نامزدهای قبلی فاقد چرخش آشکار بودهاند یا تشخیص آنها از هاله کهکشان راه شیری بسیار دشوار بوده است. به نظر میرسد –11.5 واقعی باشد و شاید قویترین شواهدی باشد که تاکنون برای وجود کهکشان کاملا تاریک در اختیار داشتهایم.

در صورت تأیید نهایی، این کشف میتواند تصور ما را از فرایند شکلگیری کهکشانها تغییر دهد. این ابر سرنخی وسوسهبرانگیز است درباره اینکه کهکشانهای کوتوله گمشده واقعا کجا هستند و چرا تا به حال رصد نشدهاند.

END

اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ رادیویی غولپیکر فست در چین، اثری از کهکشانی روحگونه را در دل آسمان رصد کردهاند که بیصدا و بینور در همسایگی کهکشان راه شیری پنهان شده است. این کهکشان تودهای کوچک، بدون ستاره و پرسرعت از گاز هیدروژن است که تمام ویژگیهای پیشبینیشده برای کهکشان تاریک را دارا میباشد. در صورت تأیید نهایی، این کشف میتواند به یکی از بزرگترین معماهای کیهانشناسی موسوم به ماهوارههای گمشده پاسخی تازه ارائه دهد.

ابری فشرده از هیدروژن که به صورت دیسک میچرخد

نتایج این پژوهش که در ژورنال ساینس ادوانسز منتشر شده، ابری فشرده از هیدروژن با نام –11.5 را توصیف میکند که درون ابری بزرگتر و سریعتر به نام قرار دارد. این ساختار عجیب توسط تیمی بینالمللی اخترشناس شناسایی شده است. در حالی که بیشتر ابرهای پرسرعت صرفا تودههایی بیساختار از گاز هستند، این ابر جدید تفاوت آشکاری دارد و به صورت منظم میچرخد.

بر اساس گزارش گیزمودو، مشاهدات فوقالعاده حساس تلسکوپ فست، الگوی چرخشی مشخصی را درون این ابر نشان میدهد؛ گازهای آن به شکلی دیسکمانند سازمانیافته شدهاند، ساختاری که معمولا در کهکشانهای کوتوله دیده میشود. نکته عجیب اینجاست که هیچ اثری از ستارهها در این ابر دیده نمیشود و حتی گاز مولکولی، ماده اصلی شکلگیری ستارهها، نیز در آن وجود ندارد. به عبارت دیگر، –11.5 تنها از گاز هیدروژن تشکیل شده که در فضا میچرخد، بیآنکه چیزی درونش بدرخشد؛ یعنی یک کهکشان تاریک واقعی.

کهکشان تاریک در فاصله ۲۷۸ هزار سال نوری از زمین

با استفاده از معادلات حرکت کهکشانی و رابطه تولی-فیشر، پژوهشگران فاصله این ابر از زمین را حدود ۲۷۸ هزار سال نوری برآورد کردهاند؛ یعنی این ساختار تاریک در همسایگی کهکشان ما جای دارد. جرم این ابر چیزی بین ۳۰ تا ۵۰۰ میلیون جرم خورشیدی تخمین زده شده که اگرچه زیاد نیست، اما به اندازهای است که بتوان آن را یک کهکشان به حساب آورد.

آنچه به –11.5 عنوان جذاب کهکشان تاریک را میدهد، محتوای ماده تاریک آن است. پژوهشگران معتقدند این ابر را هالهای بزرگ از ماده تاریک کنار هم نگه داشته است و این ویژگی آن را به یکی از بهترین نامزدهای کهکشان تاریک تبدیل میکند؛ نوعی کهکشان نظری که عمدتا از ماده تاریک تشکیل شده و هیچ ستاره قابل مشاهدهای ندارد.

سرنخی برای یافتن کهکشانهای کوتوله گمشده

البته این نخستین بار نیست که دانشمندان به برخی از ابرهای پرسرعت به چشم کهکشانهایی پنهان نگاه میکنند. اما بیشتر نامزدهای قبلی فاقد چرخش آشکار بودهاند یا تشخیص آنها از هاله کهکشان راه شیری بسیار دشوار بوده است. به نظر میرسد –11.5 واقعی باشد و شاید قویترین شواهدی باشد که تاکنون برای وجود کهکشان کاملا تاریک در اختیار داشتهایم.

در صورت تأیید نهایی، این کشف میتواند تصور ما را از فرایند شکلگیری کهکشانها تغییر دهد. این ابر سرنخی وسوسهبرانگیز است درباره اینکه کهکشانهای کوتوله گمشده واقعا کجا هستند و چرا تا به حال رصد نشدهاند.