ناسا در یک کنفرانس خبری در مرکز فضایی جانسون، اولین نمونه سنگ و خاک جمع‌آوری‌شده از سیارک بنو را به نمایش گذاشت. دانشمندان اعلام کردند که این مواد سیارکی با وزنی بین ۱۰۰ تا ۲۵۰ گرم، حاوی آب و کربن هستند.
تحلیل‌های اولیه نشان می‌دهد که نمونه‌های بنو همچنین گوگرد را در بر می‌گیرند که عنصر ضروری برای بسیاری از دگرگونی‌های زمین‌شناسی در سنگ‌ها است. همچنین ماده معدنی مگنتیت، یکی از اکسید‌های آهن که می‌تواند به‌عنوان کاتالیزور در واکنش‌های شیمیایی آلی نقش داشته باشد، در نمونه یافت شده است.
این رونمایی دو هفته پس از رسیدن نمونه‌ها به زمین انجام شد. در دوم مهر، فضاپیما اسیریس رکس پس از پیمودن مسیر رفت و برگشتی به طول ۶٫۴ می‌لیون کیلوم‌تر، کپسول حاوی نمونه را زیر چتر نجات در بیابان یوتا فرود آورد. کپسول سپس به مرکز فضایی جانسون منتقل شد و دانشمندان با هدف یافتن نشانه‌های حیات فرا‌زمینی احتمالی، تجزیه‌وتحلیل را آغاز کردند.
بنو یک سیارک بالقوه خطرناک محسوب می‌شود که با داشتن احتمال برخورد یک در ۲۷۰۰ با زمین در سال ۲۱۸۲، بالا‌ترین احتمال اصابت را بین تمام اجرام فضایی شناخته‌شده دارد. با این حال، دانشمندان بیش‌تر به آنچه درون این سنگ فضایی محبوس شده، یعنی مواد پیش‌نیاز احتمالی برای ظهور حیات روی زمین، تمرکز دارند.
بیل نلسون، مدیر ناسا در کنفرانس خبری گفت این بزرگ‌ترین نمونه سیارکی غنی از کربن است که تاکنون به زمین آورده شده است. مولکول‌های کربن و آب دقیقا همان چیز‌هایی هستند که می‌خواستیم پیدا کنیم. آن‌ها عناصری مهم در شکل‌گیری سیاره خودمان هستند و در تعیین منشاء عناصری که ممکن است به شکل‌گیری حیات منجر شده باشند، به ما کمک می‌کنند.
آب زمین قدمتی بیش‌تر از خود سیاره دارد و احتمالا در اثر برخورد سیارک یا دنباله‌دار به اینجا آورده شده است. اما آب تنها ماده‌ای نبود که سیارک‌ها به زمین منتقل کردند؛ زیرا عناصر سازنده حیات نیز احتمالا سوار بر آن‌ها به سیاره ما رسیدند. بنو سیارکی از نوع است، یعنی حاوی مقادیر زیادی کربن و به‌طور بالقوه بسیاری از مولکول‌های اولیه‌ای که هنگام ظهور حیات در زمین وجود داشتند.
از جمله این عناصر سازنده، اوراسیل، یکی از باز‌های نوکلئوتیدی RNA است که وجود آن به تازگی در سیارک ریوگو تایید شده است. فضاپیما هایابوسا ۲ از آژانس اکتشافات هوافضای ژاپن در سال ۲۰۲۰ با نمونه‌ای از این سنگ فضایی به زمین بازگشت. دانشمندان ماموریت اسیریس رکس امیدوارند که دیگر مواد پیش‌نیاز برای بیولوژی زمین را درون نمونه بنو بیابند.
دانته لورتا، پژوهشگر اصلی اسیریس رکس در کنفرانس خبری بیان کرد با نگاه کردن به اسرار باستانی حفظ‌شده در گرد و خاک و سنگ‌های سیارک بنو، در حال گشودن یک کپسول زمانی هستیم که بینش عمیقی از منشاء منظومه شمسی در اختیار ما قرار می‌دهد.
نمونه بنو پس از نزدیک به دو سال جستجوی پرتنش برای یافتن محل فرود اسیریس رکس روی سطح سنگلاخی این سیارک جمع‌آوری شد. این فضاپیما بلافاصله پس از تماس با بنو، گلوله‌ای از نیتروژن را با بازوی نمونه‌بردار خود شلیک کرد تا علاوه بر جمع‌آوری مواد، از غرق‌شدن خود درون سنگ فضایی جلوگیری نماید.
آن انفجار موجب بلندشدن سنگ و خاک سیارک در اطراف فضاپیما شد. سپس برخی از آن بقایا درون محفظه‌ای کوچک روی اسیریس رکس فرود آمدند. در نهایت فضاپیما با روشن کردن موتور‌هایش از روی سطح بنو برخاست و در مه ۲۰۲۱، سیارک را به مقصد زمین ترک کرد.