آب فراوان در ابرهای زهره کشف شد؛ بازبینی دادههای پایونیر امید حیات را زنده کرد, تحلیل مجدد دادههای یک مأموریت فضایی پنجاه ساله ناسا، نتایجی شگفتانگیز را فاش کرده که دیدگاه علمدانان را درباره سیاره زهره و پتانسیل حیات در آن دگرگون میسازد.
بازخوانی دادههای فراموششده مأموریت پایونیر زهره محققان آمریکایی با مراجعه به اطلاعات آرشیوی مأموریت پایونیر زهره که در دهه ۱۹۷۰ به این سیاره روانه شده بود، متوجه شدند که ابرهای زهره برخلاف باور پیشین، عمدتاً از آب تشکیل شدهاند، نه اسید سولفوریک.
راز افت ناگهانی دیاکسیدکربن و مسدود شدن سنسور در سالهای ۱۹۷۰، دانشمندان فکر میکردند یکی از ابزارها در عبور از ابرها دچار عیب فنی شده، زیرا میزان دیاکسیدکربن بهصورت موقت و شدید کاهش یافته بود. تیم جدید پژوهش نشان داد که این پدیده نشانه خرابی نبوده، بلکه ورودی ابزار با ذرات معلق ابرها گیر کرده است. این گرفتگی تصادفی، یک نمونهبرداری بینظیر از مواد تشکیلدهنده ابرها ایجاد کرد.
با پیشروی کاوشگر به لایههای داغتر اتمسفر، ذرات گیرنده به تدریج ذوب و آزاد شدند.
این آب به صورت قطرات خالص مانند ابرهای زمین نیست، بلکه در ساختارهای هیدراته محبوس شده است. اسید سولفوریک که پیشتر جز اصلی ابرها شناخته میشد، تنها حدود ۲۲ درصد از ترکیب را شامل میشود. همچنین وجود سولفات آهن در ابرها تأیید گردید. تأثیر بر نظریههای اخترزیستشناسی و امکان حیات این کشف برای جامعه اخترزیستشناسی خبری بزرگ است، زیرا یکی از دلایل اصلی رد احتمال حیات در ابرهای زهره، کمبود شدید آب بود.
فراوانی آن بهعنوان یک حلال، افقهای جدیدی را برای نظریههای حیات فرازمینی در سیاره زهره گشوده است. یافتههای این پژوهش در ژورنال منتشر شده است.