در هشت اوت ۱۹۸۹ آژانس فضایی اروپا مأموریت هیپارکوس را به فضا فرستاد. این ماهواره موقعیت صد هزار ستاره را با دقت بالا مشخص کرد. هیپارکوس به آرامی در محور خود می‌چرخید و بار‌ها و بار‌ها کل آسمان را در شیب‌های مختلف اسکن می‌کرد.
هیپارکوس تا سال ۱۹۹۳ فعال بود و اولین آزمایش فضایی اختصاص‌یافته به اختر‌سنجی دقیق و اندازه‌گیری موقعیت اجرام آسمانی محسوب می‌شود. این ماهواره اندازه‌گیری‌های بسیار دقیق درخشندگی‌های ذاتی، حرکات مناسب و اختلاف منظر ستاره‌ها را امکان‌پذیر کرد و محاسبه بهتری از فاصله و سرعت مماسی آن‌ها را فراهم آورد.
هنگامی که داده‌های ماهواره با اندازه‌گیری‌های سرعت شعاعی حاصل از طیف‌سنجی ترکیب شدند، اخترفیزیک‌دانان در نهایت توانستند تمام شش کمیت موردنیاز برای تعیین کامل حرکت ستارگان را اندازه‌گیری کنند.
کاتالوگ هیپارکوس شامل بیش از ۱۱۸ هزار و ۲۰۰ ستاره در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. در همان زمان کاتالوگ تایکو با دقت پایین‌تر و بیش از یک می‌لیون ستاره نیز به انتشار رسید.
هیپارکوس زوایای بین ستارگان کاملا جدا شده را اندازه‌گیری کرد و تغییرات روشنایی آن‌ها که اغلب از یک رصد به رصد دیگر متغیر بود را ثبت نمود. هر ستاره‌ای که برای مطالعه انتخاب شده بود حدود صد بار در طول چهار سال مورد بازدید قرار گرفت.