این برخورد توجه وسیعی در رسانه‌های عمومی را به خود جلب کرد و ستاره‌شناسان در سراسر جهان به رصد نزدیک این پدیده پرداختند. اطلاعات حاصل از برخورد شومیکر-لوی ۹ داده‌های جدیدی درباره مشتری ارائه داد و نقش احتمالی این سیاره در کاهش زباله‌های فضایی در بخش داخلی منظومه شمسی را برجسته ساخت.
دنباله‌دار شومیکر-لوی ۹ توسط ستاره‌شناسان کارولین شومیکر و دیوید لوی در سال ۱۹۹۳ کشف گردید. این اجرام توسط جاذبه مشتری گیر افتاده بود و در آن زمان در مدار این سیاره می‌چرخید.
این اولین دنباله‌دار فعالی بود که در حال چرخش حول یک سیاره مشاهده شد و محاسبه‌ها نشان می‌دهد حدود ۲۰ تا ۳۰ سال پیش از کشف توسط مشتری گیر افتاده بوده است. شکل تکه‌تکه و غیر‌معمول آن ناشی از نزدیکی قبلی به مشتری در ژوئیه ۱۹۹۲ بوده است.
در سال ۲۰۱۱ محققان مؤسسه ستی (جستجوی هوش فرا‌زمینی) و دانشگاه کرنل به نتیجه رسیدند که نیروی برخورد شومیکر-لوی ۹ به اندازه‌ای قوی بوده که حلقه نازک سیاره‌ای که مشتری را احاطه کرده را به می‌زان دو کیلوم‌تر کج کرده است.
اگرچه تکه‌های دنباله‌دار هرگز از صفحه حلقه عبور نکردند، اما برخورد‌ها جریانی از غبار دنباله‌دار را به فضا و درون حلقه پرتاب کرد که منجر به الگوی عجیبی از امواج شد. این پدیده برای اولین بار توسط مدارگرد گالیله در سال ۱۹۹۶ مشاهده گردید.