یک سال پس از انجام ماموریت آرتمیس ۱، ناسا همچنان در حال ارزیابی کارکرد سپر حرارتی فضاپیمای اوراین است و انتظار می‌رود تکمیل این مطالعه چند ماه دیگر به طول بکشد. آرتمیس ۱ نخستین ماموریت برنامه بازگشت انسان به ماه بود که در طول آن، برای اولین بار در نیم قرن گذشته، یک فضاپیماي مسافربری بدون سرنشین به سمت ماه پرتاب شد.
جیم فری، معاون طراحی سامانه‌های اکتشافی ناسا، در جلسه اخیر کمیته اکتشاف و عملیات انسانی شورای مشورتی ناسا اعلام کرد که آرتمیس ۲ به عنوان نخستین ماموریت سرنشین‌دار قمری برنامه آرتمیس، طبق برنامه برای اواخر سال آینده برنامه‌ریزی شده است. با این حال، ناسا تا زمانی که با اطمینان کامل مشکل اوراین را شناسایی و تغییرات مورد نیاز را اعمال نکرده است، پرتاب را انجام نخواهد داد.
هنگامی که فضاپیمای اوراین در دسامبر سال گذشته با فرود آبی در دریا، بخش پایانی ماموریت تقریبا یک‌ماهه آرتمیس ۱ را به پایان رساند، مدیران ناسا بیان کردند که مواد سپر حرارتی معروف به آوکوت (AVCOAT) در می‌انه ورود مجدد فضاپیما به جو، فرا‌تر از حد انتظار دچار فرسایش شده‌اند. آن‌ها در آن زمان تأکید کردند که این فرسایش، فضاپیما را به خطر نمی‌اندازد؛ زیرا سپر حرارتی همچنان مقدار قابل توجه‌ی از مواد فرسایش‌پذیر اضافی در خود داشت.
فری افزود که سپر حرارتی یکی از مواردی است که ناسا پس از آرتمیس ۱ همچنان روی آن کار می‌کند. لاکیشا هاوکینز، دستیار معاون ناسا در دفتر برنامه ماه به مریخ، در همان جلسه گفت سازمان فضایی انتظار دارد که نتیجه موقتی تحلیل ریشه‌ای خود در مورد فرسایش سپر حرارتی را اواخر بهار آینده به دست آورد.
هاوکینز توضیح داد که مهندسان در حال بررسی عواملی هستند که می‌توانند باعث از بین رفتن مواد آوکوت در هنگام ورود مجدد فضاپیما به جو شوند. این عوامل شامل مسیر جهش فضاپیما بر فراز جو و خواص مواد آوکوت می‌باشد. به گفته هاوکینز، آزمایش‌های زمینی توانسته‌اند شرایطی را که سپر حرارتی در زمان ورود مجدد تجربه می‌کند، شبیه‌سازی کنند.
ناسا و پیمانکارانش به پردازش اجزای مختلف ماموریت آرتمیس ۲ از جمله اوراین ادامه می‌دهند تا این ماموریت را در مسیر پرتاب در اواخر سال ۲۰۲۴ نگه دارند. فری بیان کرد که در حال حاضر دلیلی برای توقف ماموریت وجود ندارد؛ اما اگر دلیلی آشکار شود، برنامه متوقف خواهد شد. با این حال، نه فری و نه هاوکینز مشخص نکردند که اگر سپر حرارتی اوراین به اصلاح یا تعویض نیاز داشته باشد، این کار چه تأثیری بر ماموریت آرتمیس ۲ خواهد گذاشت.
سایر اجزای سخت‌افزاری ماموریت آرتمیس ۲ از جمله موشک سیستم پرتاب فضایی (SLS) و سامانه‌های زمینی، در مسیر صحیح در حال پیشرفت هستند؛ به ویژه SLS در برنامه زمانی خود حاشیه اطمینان قابل توجه‌ی دارد. فری افزود که یک سوال بزرگ این است که چه زمانی باید انباشتن بوستر‌های موشک و یکپارچه‌سازی SLS را در مرکز فضایی کنی آغاز کنیم. او گفت ما می‌خواهیم به منظور حفاظت صحیح از اقلام دارای عمر محدود، این کار را انجام دهیم؛ اما تا زمانی که برای پرواز آماده نباشیم و تا زمانی که همه چیز را در مورد آرتمیس ۱ نفهمیده‌ایم، پرواز نخواهیم کرد.