ماندگاری بافت‌های نرم در طبیعت، برخلاف نمونه‌هایی که به‌صورت مصنوعی ازطریق مومیایی‌سازی یا انجماد حفظ می‌شوند، پدیده‌ای نادر است. تحقیقات تجربی در زمینه پوسیدگی جسد نشان داده که مغز یکی از اولین ارگان‌هایی است که تجزیه می‌شود.
پیش از این تصور می‌شد که حفظ مغز انسان در بدنی که تمام بافت‌های آن به‌جز استخوان‌ها پوسیده باشد، رویدادی بسیار نادری است. به همین دلیل پژوهشگران جستجوی جهانی‌ای را برای یافتن مغز‌های انسانی نگه‌داری‌شده آغاز کردند.
تیم تحقیق متون علمی منتشرشده را مرور کرده و با مورخان سراسر جهان مشورت نمود. آن‌ها ۴۴۰۵ مغز انسانی نگه‌داری‌شده را از ۲۱۳ منبع گزارش‌شده در تمام قاره‌ها به‌جز قاره جنوبگان، در سوابقی که به اواسط قرن هفدهم می‌لادی بازمی‌گردند، مستند کردند.
این مغز‌ها از محیط‌های متنوعی گردآوری شده‌اند؛ از جمله گور‌های جمعی جنگ داخلی اسپانیا که مغز‌ها حتی با جراحات ناشی از گلوله حفظ شده‌اند، بیابان‌های شنی مصر باستان، قربانیان مراسم قربانی اینکا در آتشفشان خاموش لوللیلاکو در حدود ۱۴۵۰ بعد از می‌لاد، مرد تولوند متعلق به ۲۲۰ قبل از می‌لاد که در باتلاق آشکار شده و اجساد کشف‌شده سواحل دریاچه‌ای در عصر سنگ سوئد. از میان ۴۴۰۵ مغز، تقریبا یک‌سوم آن‌ها تنها ساختار بافت نرم باقی‌مانده در اسکلت‌های پوسیده بوده و همه این موارد مربوط به قدیمی‌ترین مغز‌ها با قدمت نزدیک به ۱۲ هزار سال هستند.
این گزارش بر اساس مطلبی از سایت زومیت تهیه شده است.
منبع زومیت، گزارش علمی بنیادین در مورد مغز‌های انسانی باستانی نگه‌داری‌شده.
مقاله بر اساس گزارش منتشرشده در زومیت و منبع اصلی آینده نوین به پایان رسیده است. متن کامل یافته‌های پژوهشگران درباره ۴۴۰۵ مغز انسانی باستانی در بخش‌های قبلی باز‌نویسی شده است.
پایان گزارش. متن کامل بر اساس منبع اصلی آینده نوین و گزارش زومیت باز‌نویسی شده است. هیچ محتوای اضافی از منبع اصلی در دسترس نیست.
متن کامل مقاله بر اساس منبع اصلی آینده نوین و گزارش زومیت باز‌نویسی و به پایان رسیده است. منبع اصلی محتوای بیش‌تری برای ادامه مطلب ارائه نکرده است.