این مشکل میتواند دانشآموزان را در هر سنی تحت تأثیر قرار دهد و خود را با هراس بیش از حد از فعالیتهای مدرسهای مانند دوستیابی، سخن گفتن در جمعیا شرکت در امتحان نشان میدهد.
برای برخی دانشآموزان شدت اضطراب آنقدر بالاست که در توانایی یادگیری و کارکرد آنها در محیط آموزشی اختلال ایجاد میکند.
کودکانی که دچار این اضطراب هستند ممکن است در مورد آشکار کردن دلواپسیهایشان مشکل داشته باشند، تکالیف و دروس برایشان گیجکننده باشد، حس کنند تحت فشارند تا به روش خاصی یاد بگیرند یا برقراری رابطه با معلمان برایشان دشوار باشد.
رویدادهای استرسزا خارج از مدرسه مانند از دست دادن عزیزان، بیماری در خانواده یا مراقبت از اعضای خانواده نیز میتواند حس آسایش در مدرسه را برای کودک دشوارتر سازد.
علاوه بر این، محیط مدرسه برای برخی کودکان مناسب نیست و تلاش برای هماهنگی با آن میتواند منبع استرس زیادی باشد، بهویژه اگر کودک مشکلات روانی داشته باشد یا نیازهای آموزشی خاصی مانند اوتیسم، اختلال کمتوجهی و بیشفعالی، دیسلکسیا یا دیسپراکسی داشته باشد که تشخیص داده نشده یا به خوبی حمایت نشده باشند.
برای گروهی از کودکان، هراس از مدرسه به علل خاصی مانند آزار دیدن یا داشتن عملکرد ضعیف درسی مربوط میشود و غیبت طولانی از مدرسه در طول تعطیلات یا به دلیل بیماری میتواند بازگشت را با اضطراب روبرو سازد.
رویدادهایی مانند مرگ أحد اقوام یا نقل مکان به خانه جدید نیز میتواند عاملی برای بروز این حالت باشد.
هرچند داشتن نگرانی جزئی درباره آغاز مدرسه یا مدرسه جدید برای کودکان غیرمعمول نیست، کودکان مبتلا به اضطراب مدرسه نسبت به حضور در مدرسه حس اضطراب و هراس شدیدی دارند که برای والدین، معلمان و مسئولین مدرسه چالشبرانگیز است.
مدیریت این مسئله گاهی دشوار است و نیازمند رویکرد تیمی میباشد، با این حال انجام اقدامات لازم در مراحل اولیه از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا میتواند تأثیرات قابلتوجهی بر رشد اجتماعی، عاطفی و آموزشی کودک داشته باشد.
هرچه کودک مدتی طولانیتر از رفتن به مدرسه امتناع کند، بازگشت برای او سختتر خواهد شد.
اضطراب امتحان
تعداد زیادی از کودکان در زمان امتحان دچار استرس میشوند، این موضوع بهویژه در کودکان مبتلا به اضطراب، اختلال کمتوجهی و بیشفعالی یا اختلالات یادگیری که اعتماد به نفس کمتری در مدرسه دارند، صادق است.
اضطراب امتحان اغلب با مشکلات یادگیری همراه است، وقتی دانشآموزی زمان محدودی برای امتحان دارد و میداند به کندی به سوالات پاسخ میدهد، به احتمال زیاد دچار اضطراب میشود.
کودکانی با خلقوخو مضطرب که در مورد اشتباه کردن یا عملکرد کلی خود دغدغه دارند، بیشتر حس اضطراب میکنند.
اضطراب اماحان اغلب با اصرار بیش از حد بزرگسالان بر اهمیت امتحانات پایان سال تشدید میشود، اگرچه والدین میخواهند فرزندانشان عملکرد خوبی داشته باشند، اما برخورد افراطی با نمره امتحان نتیجه معکوس خواهد داشت.
کودکان را تشویق کنید تا وظایف خود را به بهترین نحو انجام دهند، اما به آنها یادآوری کنید که یک امتحان آینده آنها را نمیسازد یا خراب نمیکند.