هوش مصنوعی و رمزگشایی زبان حیوانات گامی به سوی گفتگو با موجودات زنده, پیشرفتهای چشمگیر در حوزه هوش مصنوعی، درهای جدیدی برای درک ارتباطات میان گونههای مختلف گشوده است. محققان با بهرهگیری از مدلهای زبانی بزرگ (LLM)، در تلاشاند تا الگوهای پیچیده صداها و سیگنالهای حیوانات — از آواهای دلفینها تا نامگذاریهای فيلها — را تحلیل و رمزگشایی کنند.
این تلاشهای علمی که توسط گچینههای تکنولوژیک نظیر گوگل دیپمایند و سازمانهای پژوهشی غیرانتفاعی پیشروی میشود، امکان تحقق رؤیای دیرینه انسان برای برقراری گفتگوی معنادار با حیوانات را بسیار نزدیکتر کرده است.
تکنولوژی هوش مصنوعی در خدمت درک بیوآکوستیک بر اساس گزارشهای منتشرشده، دانشمندان در مقیاس جهانی روی پروژههای مقیاسبزرگ متمرکز شدهاند تا با پردازش حجم انبوه دادههای صوتی و رفتاری، به درکی عمیق از زبانهای غیرانسانی دست یابند.
ی مخصوص بیوآکوستیک شناخته میشود، هدف جامع رمزگشایی ارتباطات در طیف وسیعی از گونههای وحشی را دنبال میکند.
کیتی زاکاریان، مدیرعامل این پروژه، نتایج اولیه را شگفتانگیز توصیف میکند. بررسیها نشان میدهد گونههایی چون فيلهای آفریقایی، طوطیهای خاکستری افریقایی و میمونهای مارموست، از برچسبهای صوتی منحصربهفرد — در واقع نامهای اختصاصی — برای صدا زدن و مخاطب قرار دادن همنوعان خود استفاده میکنند.
ش طبیعت و پایداری در دیپمایند گوگل، در گفتگویی اخیر تمایل عمیق تیم خود را برای دستیابی به امکان گفتگو با حیوانات بیان کرده است.
این دیدیه تنها یک آرمان نیست؛ آزمایشگاههای پیشرفته هوش مصنوعی گوگل در همکاری با دانشگاه جورجیا تک و محققان پروژه دلفین وحشی، مدلی تخصصی به نام را ساختهاند. این مدل زبانی بزرگ، با دریافت توالیهای صوتی پیچیده دلفینها، آنها را به واحدهای قابل محاسبه (توکن) تبدیل کرده و الگوی ساختاری و معنادار صداهای این هوشمندان دریایی را مدلسازی میکند.
فراتر از دلسوزی علمی، هدفی که زاکاریان و همکاران دنبال میکنند، باز برقراری پیوند انسان با طبیعت است. آنها معتقدند که درک زبان سایر گونهها، نگاه ما را از یک نگاه بهرهبردارانه به نگاهی همزیستیمحور و ای تغییر میدهد. درست بهگونه که بشر زمانی فهمید زمین مرکز جهان نیست، این تکنولوژیهای نوین نیز میتوانند جایگاه ما را در بافت حیات جهانی بازتعریف کنند و مسیر را به سمت یک همزیستی پایدار و محترمانه هموار سازند.