تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا با رصد‌های عمیق کیهان، داده‌های تازه‌ای از ابرنواختر‌های دوره‌های اولیه جهان به دست محققان گذاشته است. تعدادی از این ستارگان در حال انفجار، دور‌ترین نمونه‌های شناخته‌شده از نوع خود محسوب می‌شوند و برای سنجش نرخ انبساط کیهان کاربرد دارند.
بر اساس گزارش ناسا، محققان برای دستیابی به این نتایج، تصاویر برنامه جیدز (JADES) را تحلیل کرده‌اند. جیمز وب برای رصد ابرنواختر‌های بسیار دور انتخاب ایده‌آلی است، زیرا نور آن‌ها به دلیل سرخ‌گرایی کیهانی به طول‌موج‌های دراز‌تر کشیده شده است.
پیش از پرتاب جیمز وب، تنها تعداد معدودی ابرنواختر دور کشف شده بود که مربوط به زمانی بود که کیهان ۳.۳ می‌لیارد سال سن داشت. اکنون با برنامه جیدز، دانشمندان ابرنواختر‌هایی را شناسایی کرده‌اند که به دوره‌ای تعلق دارند که جهان کمتر از ۲ می‌لیارد سال سن داشته است.
در گذشته تلسکوپ هابل برای مطالعه ابرنواختر‌ها در دوران جوانی کیهان به کار می‌رفت، اما جیدز امکان رصد این پدیده‌ها را در سنین نوجوانی جهان فراهم آورده است. محققان امیدوارند در آینده ابرنواختر‌های کهن‌تری نیز بیابند.
تلسکوپ جیمز وب ۸۰ ابرنواختر کهن کشف کرد؛ نرخ انبساط کیهان دقیق‌تر می‌شود 2
برای شناسایی این ابرنواختر‌ها، تیم تحقیق چندین عکس جیمز وب را با فاصله یک ساله مقایسه کرد و به دنبال اشیایی گشت که در این بازه ناپدید شده یا شکل گرفته بودند. این اجرام متغیر که گذرا نام دارند، شامل ابرنواختر‌ها می‌شوند و در نهایت حدود ۸۰ ابرنواختر کشف گردید.
این ستارگان منفجرشده به دلیل درخشش بالا، به عنوان چراغ‌های استاندارد برای اندازه‌گیری فواصل کیهانی دور به کار می‌روند و به محاسبه دقیق‌تر سرعت انبساط جهان کمک می‌کنند.