دانشمندان با تجزیه و تحلیل مجدد دادههای یک مأموریت فضایی ۵۰ ساله ناسا، به نتایج شگفتانگیزی دست یافتهاند که میتواند دیدگاه ما را نسبت به سیاره زهره و امکان وجود حیات در آن تغییر دهد.
بر اساس گزارشهای علمی، محققان آمریکایی با بازخوانی دادههای فراموششده مأموریت پایونیر زهره ناسا، که در دهه ۱۹۷۰ به این سیاره ارسال شده بود، دریافتهاند که ابرهای زهره عمدتاً از آب تشکیل شدهاند، نه اسید سولفوریک.
کشف آب در ابرهای زهره
در دهه ۱۹۷۰، دانشمندان تصور میکردند که یکی از ابزارهای مأموریت در هنگام عبور از ابرها دچار نقص فنی شده است، زیرا خوانش دیاکسیدکربن به طور ناگهانی و موقت به شدت افت کرده بود. اما تیم تحقیقاتی جدید به این نتیجه رسید که این اتفاق نقص فنی نبوده، بلکه ورودی ابزار با ذرات معلق ابرها مسدود شده بود.
این گرفتگی یک نمونهبرداری تصادفی و بینظیر از مواد تشکیلدهنده ابرها بود. با ادامه سقوط کاوشگر به لایههای داغتر جو، این گرفتگی به تدریج میسوخت و ذوب میشد. محققان با تحلیل گازهایی که در دماهای مختلف از این گرفتگی آزاد میشدند، توانستند ترکیبات دقیق ابرها را شناسایی کنند.
پیشنهاد مطالعه: قیمت HDD سیگیت و وسترن دیجیتال افزایش یافت_آینده نوین
نتایج تحلیلها نشان داد که ۶۲ درصد از مواد تشکیلدهنده آئروسل ابرها، آب است. البته این آب به صورت قطرات خالص مانند ابرهای زمین نیست، بلکه در ترکیبات هیدراته به دام افتاده است.
اسید سولفوریک که پیشازاین تصور میشد جز اصلی ابرها باشد، فقط حدود ۲۲ درصد از ترکیبات را تشکیل میدهد. علاوهبراین، محققان وجود سولفات آهن را نیز در ابرها تأیید کردند.
این کشف یک خبر بسیار بزرگ برای جامعه اخترزیستشناسی است. یکی از اصلیترین دلایلی که دانشمندان احتمال وجود حیات در ابرهای زهره را رد میکردند، کمبود شدید آب بود. اکنون، این تحقیق نشان میدهد که آب در این ابرها بسیار فراوانتر از چیزی است که تصور میشد.
پیشنهاد مطالعه: پلی استیشن ۶ احتمالاً ۳ برابر قویتر از پلی استیشن ۵ خواهد بود_آینده نوین
اگرچه این آب همچنان بسیار اسیدی است و برای میکروبهای زمینی محیطی نامناسب محسوب میشود، اما وجود فراوان آن بهعنوان یک حلال، درهای جدیدی را به روی نظریههای مربوط به حیات فرازمینی در این سیاره باز میکند.
یافتههای این پژوهش در ژورنال Geophysical Research: Planets منتشر شده است.